Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St St Deze stad, geïnspireerd op de principes van de Socialistische Tuinsteden, wordt beschouwd als de eerste in zijn soort in de regio. In 1924 werd een autodienst georganiseerd om een kapelaan de Poolse steden te laten dienen, die de vroomheid van deze gemeenschap weerspiegelt.

De kerk zelf werd gezegend in 1927 en bedacht in een ongebruikelijke Romano-Byzantijnse stijl, die de torens van Egyptische tempels oproept. De lantaarn, bedekt met een lamp, herinnert aan de klokkentorens van architect Paul Abadie, maar vereenvoudigd. Het werd gebouwd om te voldoen aan de spirituele behoeften van Poolse mijnwerkers, voornamelijk katholieke, en werd een symbool van hun identiteit in de mijnbouwbekken.

Bruno City, met zijn kerk, pastorie, school en feestzaal, werd op 30 juni 2012 op de UNESCO Werelderfgoedlijst geplaatst als onderdeel van site nr. 44 van het Mijnbekken Nord-Pas-de-Calais. Deze classificatie erkent het historische en architectonische belang van steenkoolwinning en Poolse immigratie. De kerk en haar pastorie waren al op 25 november 2009 in historische monumenten ingeschreven.

De nabijgelegen Dourges Mine Company put 2-2 bis speelde een centrale rol in de lokale industriële geschiedenis. Opereerde in 1856, werd vernietigd tijdens de Eerste Wereldoorlog, vervolgens herbouwd met gewapend beton. In 1946 werd het een concentratiezetel voordat het definitief sloot in 1970. Hollen n°87 en n°92 van de exploitatie zijn tegenwoordig beschermde natuurgebieden.

De architectuur van St. Stanislas kerk, hoewel ondertekend door een onbekende architect, getuigt van een fusie tussen Poolse religieuze tradities en lokale invloeden. Zijn stijl, gekenmerkt door Byzantijnse en Egyptische elementen, maakt het een uniek gebouw in het mijnbouwlandschap. Bruno City illustreert ondertussen de integratie van arbeidsmigranten in de sociale en industriële structuur van Nord-Pas-de-Calais aan het begin van de 20e eeuw.

Tegenwoordig wordt de kerk en haar pastorie geleid door een diocesane vereniging. Hoewel de kantoren van de put werden vernietigd in 2011, de machinekamer van goed 2 bis resten, en de site kon een deel van de Grand Lille Express Network in de toekomst. Dit erfgoed, zowel industrieel als cultureel, bestendigt de herinnering aan Poolse mijnwerkers en het kolentijdperk in de regio.

Externe links