Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Basilica Sainte-Clotilde de Paris, gelegen in het 7e arrondissement, vervangt een oude kapel van het klooster van de Dochters Penitents, gesloopt in 1838. Oorspronkelijk gepland als de kerk van Sint Karel in 1827 werd het project opnieuw gelanceerd in 1846 onder de impuls van de koningin van Portugal Amélie d'Orléans, en hernoemd ter ere van Saint Clotilde. Het gebouw, ontworpen door François-Christian Gau en voltooid door Théodore Ballu na de dood van Gau in 1854, werd gewijd in 1857.

De gotische basiliek is geïnspireerd op de 13e en 14e eeuw en bevat elementen die specifiek zijn voor de 19e eeuw. Zij werd in 1898 door paus Leo XIII verheven tot de rang van kleine basiliek, ter nagedachtenis aan de 14e eeuw van de doop van Clovis, wiens vrouw Saint Clotilde was. Het rijk versierde interieur omvat glas-in-loodramen van Émile Thibaud, schilderijen van Jules-Eugène Lenepveu en beelden van James Pradier en Francisque Duret.

Het orgel van Cavaillé-Coll, dat in 1859 werd geïnstalleerd, trekt gerenommeerde organisten aan, zoals César Franck, die daar tot zijn dood diende. De basiliek werd een plaats van opmerkelijke vieringen, zoals de huwelijken van René de Chambrun en Josée Laval (1935), of Jacques Chirac en Bernadette Chodron de Courcel (1956). Het blijft een architectonisch en spiritueel symbool van 19e-eeuwse Parijs.

De basiliek staat in 2015 bekend als Historisch Monument voor zijn pioniersrol in de neogotische opleving in Frankrijk. Zijn architectuur beïnvloedt zelfs gebouwen in het buitenland, zoals de kathedraal van het Heilige Hart van Kanton in China. De opeenvolgende restauraties, met name die van de orgels in 1933, 1962, 1983 en 2005, behouden haar artistieke en muzikale erfgoed.

Rectoren van de basiliek, zoals Abbé Hamelin (1857 De basiliek herbergt ook werken van grote kunstenaars, zoals het hoge altaar ontworpen door Goudji in 2007, het versterken van zijn status als een Parijse erfgoed juweel.

Externe links