Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort du Salbert, kort omgedoopt tot fort Lefebvre, werd gebouwd tussen 1874 en 1877 als onderdeel van het Séré de Rivières verdedigingssysteem. Het is geïntegreerd in Belforts bolwerk en domineert de stad vanaf de top van Salbert Hill. De bouw maakte de ontdekking van de grotten van Cravanche mogelijk in 1876, tijdens de winning van stenen. Na de crisis van de torpedoschil in 1885 werden moderniseringen ingevoerd, waaronder beton en een schuilplaats.

In 1887 vernoemde minister Georges Boulanger hem naar generaal François Joseph Lefebvre. Vanaf 1893 verbond een strategische spoorweg hem met de andere forten van Belfort. Uitgerust met optische posten, communiceerde hij met de citadel en verschillende sterke buren, waaronder Besançon's. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd in 1917 een ondergrondse galerie gegraven om zijn verdediging te versterken.

Tijdens de bevrijding in 1944 werd het fort overgenomen door de Afrikaanse Commando's na een nachtelijke aanval, waardoor Belfort twee dagen later werd vrijgelaten. In de jaren 1950 verloor hij een deel van zijn oorspronkelijke verschijning met de bouw van de Ouvrage G van DAT. Sinds 2016 werkt een lokale vereniging eraan om het te rehabiliteren, met behoud van deze getuigenis van de vestingwerken van het Oosten.

Externe links