Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Salle du Jeu de Palme, gelegen aan de rue du Jeu de Palme No 1 in Versailles, werd in 1686 gebouwd door Nicolas Creté tijdens het bewind van Lodewijk XIV. Deze plaats, destijds "tripot" genoemd, was gewijd aan de praktijk van het palmspel, voorouder van tennis, gereserveerd voor de adel en het hof. De koning speelde daar regelmatig, een weerspiegeling van het enthousiasme van de aristocratie voor deze sport.

Het monument staat vooral bekend om de eed van de Jeu de Palme, uitgesproken op 20 juni 1789 door de afgevaardigden van de Derde Staat. Geconfronteerd met de sluiting van het Hôtel des Menus-Plaisirs door Lodewijk XVI, kwam de laatste, onder leiding van Jean-Sylvain Bailly, in deze kamer bijeen om te zweren zich niet te scheiden totdat zij Frankrijk een grondwet hadden gegeven. De gebeurtenis, vereeuwigd door Jacques-Louis David in een onvoltooid beeld, markeerde een beslissend keerpunt in de Franse Revolutie.

Na de revolutie werd de zaal een republikeins symbool. Het museum werd in 1883 omgebouwd tot museum voor de honderdste eeuw van de Revolutie en werd gerestaureerd door Edmond Guillaume, die herdenkingselementen als een standbeeld van Bailly en een herinterpretatie van Davids schilderij van Luc-Olivier Merson toevoegde. In 1848 werd het monument als eerste in Frankrijk beschermd.

De zaal had verschillende toepassingen in de 19e eeuw: een workshop voor Horace Vernet onder de monarchie van juli, een burger banket in 1848, dan een tripot onder het Tweede Rijk. Het werd uiteindelijk bewaard als museum en meerdere keren gerenoveerd, met name in 1988 voor het tweehonderdjarig bestaan van de revolutie en in 2021 om zijn oorspronkelijke inrichting te herstellen.

Vandaag, beheerd door de openbare vestiging van het Paleis van Versailles, is de kamer van het Palmspel open voor het publiek. Het behoudt zijn 19e eeuwse decor, waaronder een fries van de namen van de ondertekenaars van de eed en bustes van de acteurs van 1789. De plaats blijft een belangrijke getuigenis van het revolutionaire erfgoed en de Franse politieke geschiedenis.

Externe links