Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Huis van Zout, gelegen 2-2a rue du Marché-aux-Poissons in Wissembourg (Bas-Rhin), is een historisch monument dat sinds 1998 is geregistreerd. De architectuur combineert gotische elementen (15de eeuw) en renaissance, zoals de Meneau ramen van de Rue des Bouchers. Het gebouw, waarschijnlijk gebouwd in 1448 volgens een inscriptie in het Duits, was oorspronkelijk de thuisbasis van een zieke kamer meer dan vijf meter hoog, ondersteund door vier centrale posten. Zijn indrukwekkende hoogte behoudt sporen van middeleeuwse structuur met derde-houten assemblages en arond staart.

Oorspronkelijk een ziekenhuis (getest in de Bruch al 1234), het gebouw diende ook als een slachthuis (Metzig) tussen 1526 en 1550, dan als een zoutwinkel (Salzhaus) vanaf 1578, terwijl het verwelkomen van militaire patiënten op tijd. In de 18e eeuw veranderden grote restauraties de Noord-Gable en het frame, waaronder de verwijdering van de Spitalglocke klokkentoren. Verkocht als nationaal eigendom in 1792, verloor het huis zijn lantaarn in 1800 na verschillende veranderingen van eigenaren.

De herdenkingsinscriptie van 1448, herschreven in 1905, noemt regisseurs Hans Ooschmann en Peter Kosgler, evenals ontvanger Hans Kolben. Een gewelfde gewelfde kluis, gemeld in 1775 door Benoît de Neuflieu, blijft onzeker gevestigd. Het gebouw illustreert de evolutie van het stedelijk gebruik, van middeleeuwse gastvrijheid tot zoutopslag, een strategische hulpbron onder de Oude en de Oude en de Wissembourgse erfgoed symbool.

De gevels (buiten het westen balkon), het dak met zijn structuur en de structuren van de patiëntenkamer zijn beschermd sinds 1998. Het huis onderscheidt zich door zijn enorme volume en zijn dak op vier niveaus doorboord met dakramen, die architecturale transformaties over zes eeuwen weerspiegelen. Moderne baaien aan de kant van Lauter contrasteren met bewaard gebleven renaissance elementen, die de opeenvolgende restauratiecampagnes weerspiegelen.

De begane grond, herontworpen maar behouden middeleeuwse overblijfselen, roept de oorspronkelijke eengemaakte ruimte. De zolder, gebouwd op twee niveaus, herbergt nog steeds delen van de oorspronkelijke structuur, terwijl een 15e eeuwse gotische tympanum bewaard blijft op de zolder. Deze details benadrukken de functionele en stilistische dualiteit van het monument, tussen het ziekenhuiserfgoed en latere aanpassingen.

Externe links