Eerste plaats van gebed 1626 (≈ 1626)
Certificering van een Joodse ruimte in Westhoffen.
1760
Bouw van een synagoge
Bouw van een synagoge 1760 (≈ 1760)
Gebouw vervangen in 1867-1868.
1867-1868
Huidige bouw
Huidige bouw 1867-1868 (≈ 1868)
Nieuwe Romaanse en oosterse synagoge gebouwd.
30 octobre 1990
Registratie MH
Registratie MH 30 octobre 1990 (≈ 1990)
Bescherming van binnen- en buitenelementen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Synagoge, inclusief interieurontwerp (vrouwenrechtbank, aron, bima podium) (ca
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
De synagoge van Westhoffen, gebouwd tussen 1867 en 1868, vervangt een vorig gebouw gebouwd in 1760 en zichtbaar op het kadastrale plan van 1830. Een eerste plaats van Joods gebed werd bevestigd in 1626 in de commune. Dit rechthoekige gebouw, dat de neo-Romeinse en oosterse stijlen combineert, onderscheidt zich door zijn vestibule omlijst door twee speciale ruimtes: de ene voor rituele absoluties, de andere voor de trap die naar de vrouwenstand leidt en drie muren van de kamer beslaat.
Binnenin heeft de synagoge belangrijke liturgische elementen behouden: het bima (leespodium), het ijzer (heilige kabinet waarin de Torah rollen) en de vrouwengalerij. Deze ontwikkelingen, typisch voor de 19e eeuwse Elzas synagogen, weerspiegelen de ruimtelijke en religieuze organisatie van de Joodse gemeenschappen van die tijd. Het gebouw, eigendom van een vereniging, is nu onhoudbaar, hoewel het sinds 30 oktober 1990 beschermd is voor historische monumenten.
De locatie van de synagoge, het Synagogeplein in Westhoffen (Bas-Rhin), benadrukt de verankering in het lokale erfgoed. Het dorp, gelegen in de Elzas, herbergt een actieve Joodse gemeenschap waarvan de geschiedenis is gedocumenteerd, met name door studies zoals die van Anny Bloch en Muriel Klein-Zolty (1990-1991) of het artikel van Claude Weill (1999) die de demografische achteruitgang van deze gemeenschap oproepen. Het gebouw is dus getuige van eeuwen van Joodse aanwezigheid in de Elzas, gekenmerkt door cycli van bouw, vernieuwing en, ten slotte, gedeeltelijke verlatenheid.
Architectureel illustreert de synagoge van Westhoffen de samensmelting van de stilistische invloeden van de 19e eeuw, waarbij neo-Romeinen worden vermengd met religieuze gebouwen en Oosterse elementen, vaak geassocieerd met synagogen om een filiatie op te roepen met het Midden-Oosten. Deze mix weerspiegelt zowel de integratie van Joodse gemeenschappen in het Elzaslandschap als hun gehechtheid aan sterke identiteitssymbolen. De huidige staat van het gebouw, hoewel beschermd, vragen over de uitdagingen van het behoud van het landelijke Joodse erfgoed in Frankrijk.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen