Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint Martin's kerk van Armbouts-Cappel dans le Nord

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise moderne
Nord

Sint Martin's kerk van Armbouts-Cappel

    Place de la Mairie
    59380 Armbouts-Cappel

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
2000
2100
1953
Besluit tot wederopbouw
septembre 1955
Goedkeuring van Pinsard-plannen
26 février 2001
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui
3e quart XXe siècle
Bouwperiode

Geklasseerd erfgoed

Volledige kerk (Box B 25): inschrijving bij decreet van 26 februari 2001

Kerncijfers

Pierre Pinsard - Architect Fabrikant van de herbouwde kerk.
Jean Bertholle - Glazen schilder Auteur van glas in lood met Barillet.
Louis Barillet - Glazen schilder Schepper van glas in lood met Bertholle.
Gisèle Favre-Pinsard - Keramiek Auteur van de monnik en de kandelaar.
Chéret - Beeldhouwer Auteur van de tabernakel en kandelaars.
Champillon - Beeldhouwer Auteur van Christus aan het Kruis.

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Martin kerk van Armbouts-Cappel, gelegen in Armbouts-Cappel in de Hauts-de-France, werd herbouwd in de 3e kwart van de 20e eeuw na de vernietiging van de Tweede Wereldoorlog. Gefinancierd door oorlogsschade, vervangt het een eerder gebouw en maakt deel uit van een groter project, waaronder een tweede plaats van eredienst in het gehucht Grand Millebrugghe. In 1953 hield de gemeenteraad zich aan het principe van de wederopbouw, waarbij het project aanvankelijk werd toevertrouwd aan de architecten Lucien Housez en Charles Waldschmidt, alvorens zich in 1955 tot Pierre Pinsard te wenden, wiens plannen unaniem werden goedgekeurd.

De architectuur van Pierre Pinsard combineert regionalistische referenties met moderniteit, met een bakstenen structuur van 15 meter bij 40, een houten frame op basis van een portico, en een symmetrisch vlak. Het unieke schip, bekleed met houten tribunes, omvat een smaller koor geflankeerd door sacristies en een wekelijkse kapel. Een overdekte doorgangsgordel het gebouw aan drie kanten, terwijl een enorme klokkentoren kijkt uit op de veranda. De glas-in-lood ramen, werken van schilders-glas Jean Bertholle en Louis Barillet, evenals de decoratieve elementen (beanier, kandelaar, tabernakel, Christus aan het kruis) ondertekend door Gisèle Favre-Pinsard, Chéret en Champillon, benadrukken de artistieke samenwerking van het project.

Reconstructie vindt plaats in een context van naoorlogse religieuze en gemeenschapsvernieuwing, met aandacht voor traditionele technieken (steen, hout) en functionaliteit aangepast aan parochiebehoeften. De narthex, bedekt met een luifel, dient doopvonten, toegang tot de klokkentoren en het schip, wat een attente ruimtelijke organisatie illustreert. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 2001, getuigt van deze periode van wederopbouw waar heilige kunst, lokaal erfgoed en architectonische innovatie kruisen.

Externe links