Bouw van een kerk 1770-1854 (≈ 1812)
Voornaamste periode van neoklassieke constructie.
1864
Orgelconstructie
Orgelconstructie 1864 (≈ 1864)
Geregisseerd door Wenner en Götty.
24 décembre 1925
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 24 décembre 1925 (≈ 1925)
Registratie op officiële bestelling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: inschrijving bij decreet van 24 december 1925
Kerncijfers
Georges Wenner - Orgaanfactor
Orgelbouwer in 1864.
Jean-Jacob Götty - Pijpharmonisch
Collaborator in orgelcreatie.
Auguste Commaille - Orgaanfactor
Herstel en uitbreiding in 1881.
Bernard Cogez - Orgaanfactor
Herstel in 2005.
Oorsprong en geschiedenis
Saint Vincent de Preignac is een katholieke kerk in het departement Gironde in New Aquitaine. Gebouwd tussen 1770 en 1854, illustreert het de neoklassieke architectonische stijl, gekenmerkt door een pilastergevel en een driehoekig pediment. De achthoekige klokkentoren, die door een loodkoepel met lantaarn wordt overvallen, is een opmerkelijke singulariteit. Het gebouw, gedeeltelijk herbouwd in de 19e eeuw, behoudt sporen van een 14e eeuwse middeleeuwse kerk, vooral in zijn bed en nadeel.
Het interieur herbergt een uitzonderlijk orgel, gemaakt in 1864 door Georges Wenner en Jean-Jacob Götty, en gerestaureerd en vergroot in 1881 en 2005. Dit instrument, ingedeeld in de inventaris van historische monumenten, getuigt van het lokale muzikale erfgoed. Het hoofdschip, geflankeerd door twee onderpanden, eindigt met gebogen apsen in stuchout, typisch voor de 18e eeuw reconstructies. De aanpassingen in de 19e eeuw, zoals de gevel of klokkentoren, weerspiegelen de stilistische evoluties van het tijdperk.
Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 24 december 1925, belichaamt de kerk van Sint Vincent zowel een religieus als een architectonisch erfgoed. De begraafplaats, die nu is verdwenen, en de opeenvolgende transformaties (kamerkluizen, stompen) onthullen een complexe geschiedenis, mengen vernietiging en wederopbouw. De klokkentoren, versierd met Korinthische zuilen in uitlopers, en de twee-orde gevel (dorische en ionische) maken het een representatief voorbeeld van regionaal neoclassicisme.
Het gebouw speelt een centrale rol in het gemeenschapsleven van Preignac, een dorp in de Ciron Valley, bekend om zijn wijn en religieus erfgoed. Het orgel, nog steeds in gebruik, en de architectuur maken het tot een plaats van concerten en feesten, die een culturele traditie geworteld in het grondgebied. Lokale verenigingen, zoals die gewijd aan het herstel, onderstrepen het erfgoed en het toeristische belang ervan.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen