Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Archeologische site van de Anse-à-Henry

Archeologische site van de Anse-à-Henry

    Route Sans Nom
    Saint-Pierre

Tijdlijn

Âge du Bronze
Âge du Fer
Haut Moyen Âge
Époque contemporaine
2100 av. J.-C.
2000 av. J.-C.
…
500 av. J.-C.
500
2000
-3000 à -1200 av. J.-C.
Zeearchaïsche periode
800 av. J.-C. à 100 apr. J.-C.
Growatercultuur
100 à 900 apr. J.-C.
Dorsetcultuur
1999–2004
Eerste opgravingen
2019
Heropname van opgravingen
2021
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De archeologische vindplaats van de Anse-à-Henry, gelegen op percelen nrs. 10001, 0002 en 0009 tot en met 0012, met inbegrip van de kelder van deze percelen, vermeld in sectie SAO van het kadaster, als afgebakend en blauw gekleurd op het bij het decreet gevoegde plan: indeling bij volgorde van 1 juli 2021

Kerncijfers

Réginald Auger - Canadese archeoloog Mededirecteur van opgravingen sinds 2019.
Grégor Marchand - Franse archeoloog Mededirecteur van opgravingen sinds 2019.

Oorsprong en geschiedenis

De archeologische site van Anse-à-Henry, gelegen op het eiland St. Peter in de archipel van St. Peter en Miquelon, is een uitzonderlijke getuigenis van pre-Columbiaanse menselijke beroepen in het uiterste noorden van Amerika. == Geschiedenis ==Het monument werd gebouwd in 2021 en onderscheidt zich door zijn zuidelijke ligging voor paleoeskim overblijfselen, een culturele groep die meestal geassocieerd wordt met meer noordelijke gebieden zoals de Canadese Noordpool of Groenland. De opgravingen, uitgevoerd tussen 1999 en 2004 en vervolgens herhaald in 2019, onthulden lithische instrumenten (stenen te worden gemalen, poetsmachines) en sporen van habitat toe te schrijven aan vier verschillende gewassen.

De ontdekte overblijfselen hebben betrekking op een brede chronologie, van -3000 tot 900 n.Chr., en behoren tot twee grote groepen: de Amerikaanse en Paleoeskim populaties. Voor de Amerikanen zijn twee perioden vertegenwoordigd: het Maritime Archaic (3000 tot 1200 v.Chr.), gekenmerkt door een kusteconomie gebaseerd op visserij en mariene jacht, en de recente Indiaan (I-15de eeuw n.Chr.), gekenmerkt door een verhoogde sedentarisering en keramische technieken. De Paleoeskimaux daarentegen worden getuigd door twee culturen: de Growater (800 tot 100 v.Chr.), bekend om hun gepolijste stenen werktuigen, en de Dorsetianen (100 tot 900 n.Chr.), aangepast aan een subarctische omgeving.

De site speelt een belangrijke rol bij het begrijpen van prehistorische migraties in Noord-Amerika, vooral vanwege de afgelegen geografische ligging, meer dan 20 km van de Canadese kust. Recente opgravingen onder leiding van archeologen Réginald Auger (Canada) en Grégor Marchand (Frankrijk) wezen op de urgentie van het behoud van deze resten die door kusterosie worden bedreigd. De percelen die beschermd worden door de ranking van 2021 omvatten de kelder, die de instandhouding van artefacten in situ waarborgt. Deze site biedt unieke inzichten in interacties tussen menselijke groepen in een Arctisch-temperaat contactgebied.

Externe links

Instellingen in de buurt