Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De archeologische site van Mont-Saint-Germain, gelegen in Châtel-Saint-Germain en Moezel, is een versperring met uitzicht op de Moezelvallei op 306 meter boven zeeniveau. Bezet als Middle Neolithicum II (4de millennium v.Chr.), was het een strategische plaats van continue monitoring en bewoning, met overblijfselen die een ononderbroken menselijke aanwezigheid verklaren tot de 16de eeuw. Opgravingen uitgevoerd tussen 1967 en 1991 onthulde vuursteen gereedschap, ijzer-leeftijd huis funderingen, en een Gallische wal ("Gaulische muur") bescherming van de invasie site.

In het Gallo-Romeinse tijdperk diende de berg als toevluchtsoord tegen de invasies van de Alamanen en de Franken, zoals blijkt uit fragmenten van tegels, fakkels en munten. Vanaf het einde van de zesde eeuw ontwikkelde zich een Merovingiaanse necropolis, met 370 begrafenissen, waaronder sarcofagi in steen gesneden. Een christelijke kapel, nu uitgestorven, werd er waarschijnlijk gebouwd, zoals gesuggereerd door kruisen en een gesp gegraveerd met de namen Peter en Paul. De site werd ook een plaats van eredienst met een priorij en een kasteel gebouwd door de bisschoppen van Metz tussen 1190 en 1220.

Het kasteel, verwoest in 1235 na de Vriendenoorlog tussen de bisschop van Metz en de Messin, markeerde het einde van de militaire bezetting van de site. In de 12e eeuw bestond de priorij van Sint Vincent en het kasteel naast ambachtelijke structuren (kalkovens, metallurgie werkplaatsen). De priorij daalde vanaf de 15e eeuw voordat ze in 1584 werd verlaten en uiteindelijk werd afgeschaft in 1760. De archeologische overblijfselen, gedeeltelijk geclassificeerd als Historisch Monument in 1993 en 2003, bieden een uitzonderlijke getuigenis van opeenvolgende beroepen, van de eerste Neolithische gemeenschappen tot de Mediomatrics en Merovingians.

Mont Saint-Germain speelde ook een rol in moderne conflicten: een Duitse versterkte groep (Feste Kaiserin) werd er gebouwd in 1899 en gebruikt in de twee wereldoorlogen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd in 1942 een Sovjetgevangeniskamp (Ostarbeiter) opgericht in de bossen van het Reposoir. De site werd in 1944 vrijgegeven en behoudt sporen van deze beroepen en voegt een recente historische dimensie toe aan haar millennium erfgoed.

Vandaag de dag is de site toegankelijk via gemarkeerde paden om de ruïnes van de priorij te ontdekken, de sloten van de versperring, en elementen zoals de kalkoven of de kapel Notre-Dame du Gros Chêne. Het illustreert de evolutie van vestingtechnieken, begrafenispraktijken en het dagelijks leven in Lotharingen, van Neolithicum tot hedendaagse tijden.

Externe links