Plaats van de gegraveerde rotsen van de rivier de Du Plessis

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De gegraveerde rotsen van de rivier Plessis vormen een groot archeologisch complex van Guadeloupe, bestaande uit petrogliefen toegeschreven aan de Arawak periode, tussen de 1e en 7e eeuw. Gelegen op 1,5 km van de kust, in de rivierbedding die de grens tussen Baillif en Vieux-Habitants markeert, werd deze site in 1886 ontdekt door Mathieu Guesde. De ligging in de buurt van een waterval en rivierbekken suggereert een rituele functie, waarschijnlijk een heiligdom gewijd aan water, een centraal element in de pre-Columbiaanse culturen van West-Indië.

De belangrijkste site heeft 19 versierde rotsen met ten minste 147 gravures, waarvan twee worden geassocieerd met poetsmachines, terwijl een tweede site, geclassificeerd in 2014, huizen een extra rots. De patronen, meestal antropomorfe, omvatten gestileerde gezichten (oogbekers) en complexe figuren oproepen maskers of geschemateerde karakters, genaamd "draad van ijzer." In 1995 ontdekte Cyclone Marilyn een nieuw rotsblok met vier gravures, bekers en poetsmachines, dat het bestudeerde corpus verrijkte.

In 1917 werd de site geclassificeerd als beschermd gebied in Guadeloupe en werd voor het eerst bestudeerd door gouverneur Louis Joseph Bouge en zijn assistent Roger Biays in de jaren dertig. Later werd diepgaand onderzoek verricht, met name door Cornelis Dubelaar (1984) en Alain Gilbert met G. Richard (1991, 1995). De officiële inscriptie voor historische monumenten vond plaats op 22 november 2013, gevolgd door de rangschikking van de tweede locatie op 1 oktober 2014, onder het gezag van prefect Marcelle Pierrot.

De 21 blokken op de belangrijkste site dragen 74 figuren en negen poetsmachines, die de culturele en spirituele praktijken van de Arawak bevolking illustreren. Deze petrogliefen, vaak geassocieerd met vruchtbaarheid of passage riten, getuigen van het symbolische belang van de rivier, zowel fysiek als heilig. De instandhouding ervan in het openbare riviergebied doet specifieke instandhoudingsproblemen rijzen die verband houden met erosie en klimaatrisico's, zoals blijkt uit de ontdekkingen na de cyclonen.

De studie van gravures toont een iconografische diversiteit: zeldzame zoömorfe voorstellingen bestaan naast menselijke figuren, soms gereduceerd tot minimale eigenschappen. Polisers, slijpgereedschappen geïntegreerd met rotsen, suggereren praktisch gebruik in verband met dagelijkse activiteiten (voorbereiding van gereedschappen of rituele objecten). Deze site, een van de rijkste in de Kleine Antillen, biedt waardevolle inzichten in pre-Columbiaanse samenlevingen en hun relatie tot het grondgebied, tussen hulpbronnenexploitatie en spirituele dimensie.

Externe links