Bewoning VIIe–IIe siècles av. J.-C. (≈ 151 av. J.-C.)
Protoceltische dorp dan heiligdom en oppidum.
XIXe siècle
Ontdekking van standbeelden
Ontdekking van standbeelden XIXe siècle (≈ 1865)
Eerste incidentele archeologische vondsten.
1917–1927
Zoeken van de Graaf van Gérin-Ricard
Zoeken van de Graaf van Gérin-Ricard 1917–1927 (≈ 1922)
De campagne onthult het Salyan heiligdom.
1967
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1967 (≈ 1967)
Bescherming van oppidum percelen.
1989–2002
Nieuwe opgravingen
Nieuwe opgravingen 1989–2002 (≈ 1996)
Herinterpretatie als een belangrijk habitatcentrum.
2023
Overdracht van collecties
Overdracht van collecties 2023 (≈ 2023)
Beelden verhuisden naar het Musée d'histoire de Marseille.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kadastrale percelen B 128 en 137 (1e blad) die een deel van het oppidum bevatten: indeling bij volgorde van 10 juli 1967
Kerncijfers
Comte Henry de Gérin-Ricard - Archeoloog
Regie van de eerste opgravingen (1917/1927).
Oorsprong en geschiedenis
Roquepertuse, gelegen aan de stad Velaux in de Bouches-du-Rhône, is een plateau van ongeveer een halve hectare met uitzicht op de Arc Valley. Bezet tussen de 7e en 2e eeuw B.C.E., herbergde deze site een belangrijk protoceltisch dorp, dan een heiligdom toegeschreven aan de Celto-Ligures (of Sallyens). De eerste ontdekkingen in de 19e eeuw, waaronder monumentale beelden zoals de "krijgers-helden zittend in kleermakers" of een bicefaleuze Hermes hoofd, hebben lange tijd geleid Roquepertuse te worden beschouwd als een belangrijke plaats van aanbidding aan de vooravond van de Romeinse verovering. Een eerste systematische zoektocht, uitgevoerd door graaf Henry de Gérin-Ricard tussen 1917 en 1927, onthulde structuren in verband met dit heiligdom, die het religieuze en symbolische belang bevestigen.
Recente analyses hebben deze exclusieve interpretatie echter genuanceerd. De beelden, oorspronkelijk gedateerd uit de 2e eeuw v.Chr., zijn nu geschat op ten minste dateren uit de 5e eeuw v.Chr., markeren een oudere oorsprong (einde van het eerste ijzeren tijdperk of begin van de Lateniaanse periode). Uit de opgravingen tussen 1989 en 2002 bleek ook dat Roquepertuse in de derde eeuw v.Chr. vooral een belangrijk habitatcentrum was, waaronder een oppidum op het plateau en een "hellingsdorp" in het zuiden. De site ervoer gewelddadige vernietiging in de derde eeuw voordat ze definitief werd verlaten aan het begin van de tweede eeuw. Het exacte gebruik van beelden (cultus, decoratie, hergebruik) blijft onzeker, waarbij de traditionele visie van een geïsoleerd heiligdom in twijfel wordt getrokken.
Roquepertuse, een historisch monument in 1967, illustreert de evolutie van de archeologische kennis over de Kelto-ligure samenlevingen van de Provence. De belangrijkste stukken die ontdekt werden, werden in 2023 overgebracht naar het Museum of History in Marseille. De site, eigendom van de gemeente Velaux, getuigt van de culturele en politieke dynamiek van de regio voor Romanisering, tussen versterkte habitats, religieuze praktijken en mediterrane uitwisselingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen