Opening van de Parijse metro 1900 (≈ 1900)
Begin van de stroomvoorziening.
1903
Bouw van een onderstation
Bouw van een onderstation 1903 (≈ 1903)
Regie Paul Friesé voor de metro.
1914
Gebouwhoogte
Gebouwhoogte 1914 (≈ 1914)
Grote architectonische aanpassingen.
1927
Interne veranderingen
Interne veranderingen 1927 (≈ 1927)
Aanpassing van elektrische installaties.
1972
Laatste bekende wijzigingen
Laatste bekende wijzigingen 1972 (≈ 1972)
Gedeeltelijke modernisering van het gebouw.
1992
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 1992 (≈ 1992)
Bescherming van de gevel op straat.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Façade sur rue (cad. 09: 02 AQ 40): inschrijving bij beschikking van 7 april 1992
Kerncijfers
Paul Friesé - Architect
Fabrikant van het substation in 1903.
Oorsprong en geschiedenis
Het Opera Substation is een gebouw in het 9e arrondissement van Parijs. Het werd ontworpen in 1903 door architect Paul Friesé voor de Parijse Metropolitan Railway Company. De glazen gevel met ijzeren panelen, kenmerkend voor de industriële architectuur van de periode, maakt het een opmerkelijk voorbeeld van het technische erfgoed van Parijs.
Oorspronkelijk was het substation gehuisvest in een machinekamer met vier schakelaars, geschikt voor het omzetten van hoogspannings AC in laagspanning DC voor metrotreinen. Deze installaties hebben een sleutelrol gespeeld in de stroomvoorziening van het netwerk vanaf de ingebruikname in 1900 tot het midden van de 20e eeuw. Het gebouw werd in 1914 opgetrokken, vervolgens gewijzigd in 1927 en 1972, waarna het in 1992 werd opgenomen voor historische monumenten.
Vandaag de dag heeft het substation van de Opera niet meer zijn oorspronkelijke functie, de tractiestroom wordt direct geleverd in lage spanning. Het gebouw wordt bewoond door RATP-gebouwen, met behoud van zijn historische status. Het weerspiegelt de ontwikkeling van de energie-infrastructuur met betrekking tot het openbaar vervoer in Parijs en het architectonisch erfgoed van Paul Friesé, die verschillende soortgelijke onderstations in Parijs ontwierp.
Het substation Opera maakt deel uit van een reeks beschermde gebouwen, naast de Auteuil, Bastille en Tempel substations. Deze gebouwen illustreren het strategische belang van de elektrificatie van de Parijse metro en hun integratie in het stadslandschap. Dankzij hun behoud kunnen we de technische en esthetische uitdagingen begrijpen die de modernisering van het vervoer in het begin van de twintigste eeuw met zich meebrengt.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen