Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Martin d'Aniche kerk, gelegen in het noordelijke departement, vervangt een Merovingische gebouw waarvan het geestelijke erfgoed bestendigt. Zijn eerste steen werd in 1857 gezegend door aartsbisschop René-François Régnier, over de plannen van architect Charles Leroy, geïnspireerd door de gotiek van de 14e eeuw. Het gebouw, gemaakt van bakstenen, werd gewijd in 1859 onder de impuls van Canon Jules Lecocq, een visionaire priester die markeerde parochie geschiedenis tot 1888. Zijn opvolger, Abbé Aimé Coulomb, beval in 1890 een buste van de canon, die vandaag nog zichtbaar is.

De klokkentoren, gebombardeerd in 1918 door de Duitsers, verloor zijn pijl en historische orgel tijdens de Eerste Wereldoorlog vechten. De schade leidde tot gedeeltelijke wederopbouw: drie nieuwe klokken werden genoemd in 1928, en een romantisch orgel, gemaakt in Brussel, werd ingehuldigd in 1931. Dit instrument, in de jaren zeventig gedegradeerd, werd in de jaren negentig gerestaureerd en vervolgens verrijkt met zes wedstrijden in 2018 door Brayé. De kerk, bekend om zijn klassieke concerten, herbergt ook opmerkelijke erfgoedelementen, zoals een tympanum dat St Martin zijn jas deelt.

Binnen weerspiegelen de meubels liturgische ontwikkelingen: het neogotische hoge altaar van 1861, ontmanteld na Vaticaan II (1969), maakt plaats voor een stenen tafel, terwijl de houten zijaltaren, zoals die van de Maagd, blijven. De crypte behoudt het graf van Auguste-Louis Lanvin, burgemeester van Aniche, die stierf in 1817, wiens grafsteen werd verplaatst naar de noordelijke muur. Onder de kunstwerken, een buste van heilige van de achttiende eeuw, gestolen in 2016, blijft onbereikbaar, in tegenstelling tot de beelden van Sint Martin en van de Maagd aan het Kind, nog steeds op zijn plaats. In 2025 verwelkomde de kerk relikwieën van Sint Charbel, die haar spirituele invloed uitbreiden.

Externe links