Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Étienne de Val-d'Izé, gelegen in het departement Ille-et-Vilaine in Bretagne, werd tussen 1889 en 1896 gebouwd door architect Henri Mellet. In neo-Romeinse en neo-Byzantijnse stijl onderscheidt het zich door zijn Latijnse kruisplan, zijn koepels op hangers en een torenlantaarn met transept. Het gebouw, gebouwd in zandsteen, graniet en kalksteen, heeft een bichromie van materialen geïnspireerd door Angouman Romanesque kunst. De oude middeleeuwse kerk, gedeeltelijk bewaard gebleven, werd na de ontmanteling omgevormd tot een stadhuis, terwijl de nieuwe kerk elementen als een houten en bakstenen klokkentoren inbouwde.

De zegening van de kerk vond plaats op 27 oktober 1896 door kardinaal Labouré, aartsbisschop van Rennes. De klokkentoren, die in 1925 door Charles Coüasnon werd ontworpen, werd in 1929 door de bliksem verwoest en in 1930 herbouwd. Het interieur herbergt grote werken: een hoog altaar en een altaar van de Sainte-Vierge (1896-1899) gekerfd door Victor Augerie en versierd met mozaïeken van Isidore Odorico, een herdenkingskapel (1920) gewijd aan de 83 Izeens die stierven in de twee wereldoorlogen, en gebrandschilderde glazen ramen ondertekend door Rault.

De sculpturen van de hoofdsteden en de kruisweg, gemaakt door Bouvier in 1929, evenals de schilderijen van Louis Garin, completeren dit eclectische decor. Het orgel, ingehuldigd in 1917, heeft 13 wedstrijden. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, werd in 2014 uitgeroepen tot historische monumenten vanwege de hybride architectuur en artistieke meubels. De geschiedenis weerspiegelt zowel de liturgische evoluties van de 19e eeuw als de trauma's van de conflicten van de 20e eeuw, die het monument in het lokale geheugen verankeren.

De oude kerk, gedateerd van de 14e tot de 16e eeuw, werd gedeeltelijk bewaard: zijn koor, zijn klokkentoren (1543), en een 16e eeuwse poort hergebruikt in het zuidelijke transept (1824). Het middeleeuwse schip, verwoest door Mellet, maakte plaats voor een gerenoveerde gevel met een overvloeiend dak, wat een unieke rehabilitatie in Ille-et-Vilaine illustreert. Polychrome materialen en decoratieve details doen denken aan de Romaanse invloed, terwijl de toevoegingen van de 20e eeuw (glasramen, herdenkingskapel) een aanpassing aan de hedendaagse behoeften weerspiegelen.

Externe links