Elektrische radiozender Erika II à Saint-Pierre-Église dans la Manche

Tijdlijn

Oorsprong en geschiedenis

Het Erika II elektrische radiostation, gelegen in Saint-Pierre-Eglise (Manche), werd geïntegreerd in het Wn 158 weerstandsnest tijdens de Tweede Wereldoorlog. Reeds in 1941 werd het met zijn verrekijker van Boulogne-sur-Mer (Erika I) een nachtradionavigatiesysteem opgericht om Duitse bommenwerpers naar Engeland te leiden. Het systeem werd echter door de Britten geneutraliseerd en vervangen door het Bernhard-systeem. De site, bestaande uit zes bedrijfsschuilplaatsen (SK/Sonderbau) en drie fabrieksschuilplaatsen (Sk/Maschinenstand), ondergebrachte zenderantennes aangedreven door generatoren. Zijn verdediging werd geleverd door twee anti-vliegtuig batterijen, terwijl de barakken waren gebaseerd op houten barakken die nu verdwenen waren.

Technische apparatuur werd vernietigd vóór de bevrijding en gestreken metalen, maar architectonische overblijfselen (schuilplaatsen, landplaten) blijven in een opmerkelijke staat van instandhouding. De site, geclassificeerd als Historisch Monument bij decreet van 22 oktober 2024, omvat 11 kadastrale percelen (sectie C 01) en omvat archeologische resten begraven of in hoogte. Hoewel de technische infrastructuur is verdwenen, is het verstrekken van schuilplaatsen en hun integratie in het Normandische kustlandschap een uniek voorbeeld van Duitse militaire strategieën tijdens het conflict.

Het station Erika II illustreert de technologische innovatie van de nazi's in elektronische oorlogvoering en de geallieerde tegenmaatregelen die de effectiviteit ervan beperkten. De locatie in Saint-Pierre-Eglise, dicht bij de Engelse kust, benadrukte haar belangrijke rol in de luchtvaartactiviteiten tegen het Verenigd Koninkrijk. Vandaag de dag biedt de site onderwijs en geheugen potentieel om de uitdagingen van de Tweede Wereldoorlog strijd te begrijpen.

Externe links