Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sterk à Saint-Laurent-la-Vernède dans le Gard

Gard

Sterk

    2 Place du Four Commun
    30330 Saint-Laurent-la-Vernède
Fort
Fort
Fort
Fort
Fort
Fort
Fort
Fort
Fort
Fort
Fort
Fort

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
2000
milieu XVe siècle
Bouw van het Fort
11 décembre 2003
Registratie Historisch Monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De gevels en daken van alle huizen van het fort, met inbegrip van de kerk (Box D 124) en de voormalige pastorie (Box D 123) en, in zijn geheel, de torens met de ronde weg (Box D 128, 134, 150) en de twee huizen (Box D 142, 147) (Box D 123 tot 128, 134 tot 150): inschrijving bij bestelling van 11 december 2003

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De brontekst vermeldt geen historische actoren.

Oorsprong en geschiedenis

Fort de Saint-Laurent-la-Vernede is een historisch monument gelegen in het departement Gard, in de regio Occitanie. Gebouwd in het midden van de 15e eeuw, onderscheidt het zich door zijn defensieve architectuur en zijn beschermde elementen, zoals de gevels van de huizen, de kerk, de voormalige pastorie, evenals de torens met hun ronde pad. Deze componenten weerspiegelen het strategische en maatschappelijke belang van de site op dat moment.

Het gehele fort, inclusief gemeenschappelijke en privé-eigendompen, werd op bevel van 11 december 2003 als historisch monument opgenomen. Deze bescherming heeft specifiek betrekking op gevels, daken, torens en bepaalde huizen, die hun erfgoedwaarde benadrukken. De locatie van het Fort, hoewel gedocumenteerd, blijft bij benadering, met een nauwkeurigheid beoordeeld als "a priori bevredigend" volgens de beschikbare bronnen.

In de middeleeuwen speelden de forten zoals St. Lawrence-la-Vernede een centrale rol in het lokale leven. Zij dienden als schuilplaatsen, plaatsen van aanbidding en administratieve centra voor plattelandsgemeenschappen. Hun architectuur, vaak collectief, weerspiegelde een sociale organisatie gebaseerd op wederzijdse bescherming en beheer van gedeelde hulpbronnen, zoals ovens of parochiekerken.

Externe links