Eerste vermelding van een synagoge 1454 (≈ 1454)
Historisch attest in Obernai.
1696
Gekerfd uit steen
Gekerfd uit steen 1696 (≈ 1696)
Getuigenis van een oude synagoge.
1749-1752
Bouw van een barokke synagoge
Bouw van een barokke synagoge 1749-1752 (≈ 1751)
Gefinancierd door Baruch Weyl, barokke stijl.
1875
Ontmanteling van het gebouw
Ontmanteling van het gebouw 1875 (≈ 1875)
Getransformeerd in huisvesting, bewaarde resten.
1876
Reconstructie in neo-romaanse stijl
Reconstructie in neo-romaanse stijl 1876 (≈ 1876)
Door architect Jacques Albert Brion.
1940-1944
Profanatie onder nazi-bezetting
Profanatie onder nazi-bezetting 1940-1944 (≈ 1942)
Elzas gehecht aan het Rijk.
1948
Heropening na de oorlog
Heropening na de oorlog 1948 (≈ 1948)
Herstel na de bevrijding.
5 décembre 1984
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 5 décembre 1984 (≈ 1984)
Voor- en trappen beschermd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Façades sur cour et sur rue des ailes ouest et sud, evenals de trap van de westvleugel met zijn helling en de console gekerfd in de doorgang van de ingang (Box 6 14): inschrijving bij bestelling van 5 december 1984
Kerncijfers
Baruch Weyl - Algemeen agent van de Joden van de Elzas (1746-1775)
Eindigde de barokke synagoge (1749-1752).
Jacques Albert Brion - Architect Straatsburg
De synagoge is gereconstrueerd in 1876.
Oorsprong en geschiedenis
Obernai Synagoge, gelegen aan de 43 rue du Général-Gouraud, is een emblematische gebouw van Elzas Joodse erfgoed. Zijn aanwezigheid werd al in 1454, maar het huidige neo-Romeinse gebouw werd herbouwd in 1876 door architect Jacques Albert Brion, opgeleid in de Schone Kunsten van Parijs. Het vervangt een barokke synagoge gebouwd tussen 1749 en 1752 door Baruch Weyl, generaal dienaar van de Joden van Elzas, op de site van een oude synagoge waarvan de steen gedateerd 1696 in gebruik blijft. Het gebouw werd rond 1875 ontmanteld voordat het werd omgetoverd tot een woning, maar het behoud van resten zoals de heilige boog en het rostrum.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog, tussen 1940 en 1944, werd de synagoge door de nazi's ontheiligd, terwijl Elzas de facto gehecht was aan het Derde Rijk. Het werd heropend in 1948 na de bevrijding. In 1984 werden zijn gevels op de binnenplaats en op straat, evenals de westelijke vleugel trap met zijn helling en een gesneden console, ingeschreven in historische monumenten. Deze architectonische elementen, die getuigen van zijn verleden, onderstrepen zijn historisch en cultureel belang.
De geschiedenis van deze plaats weerspiegelt de omwentelingen van de Joodse gemeenschap in de Elzas, gekenmerkt door perioden van welvaart en vervolging. De synagoge, oorspronkelijk gefinancierd door Baruch Weyl in de 18e eeuw, illustreert de oude verankering van Joden in de regio, evenals hun bijdrage aan het lokale erfgoed. De architectuur, die barokke en neo-Romeinse stijlen combineert, en de inscriptie als historische monumenten maken het een belangrijke site om de religieuze en sociale geschiedenis van de Elzas te begrijpen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen