Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Synagoge André Neher d'Obernai dans le Bas-Rhin

Patrimoine classé
Patrimoine Juif
Synagogue
Bas-Rhin

Synagoge André Neher d'Obernai

    43 Rue du Général-Gouraud
    67210 Obernai
Synagogue dObernai
Synagogue André Neher dObernai
Crédit photo : © Ralph Hammann - Wikimedia Commons - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1454
Eerste vermelding van een synagoge
1696
Gekerfd uit steen
1749-1752
Bouw van een barokke synagoge
1875
Ontmanteling van het gebouw
1876
Reconstructie in neo-romaanse stijl
1940-1944
Profanatie onder nazi-bezetting
1948
Heropening na de oorlog
5 décembre 1984
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Façades sur cour et sur rue des ailes ouest et sud, evenals de trap van de westvleugel met zijn helling en de console gekerfd in de doorgang van de ingang (Box 6 14): inschrijving bij bestelling van 5 december 1984

Kerncijfers

Baruch Weyl - Algemeen agent van de Joden van de Elzas (1746-1775) Eindigde de barokke synagoge (1749-1752).
Jacques Albert Brion - Architect Straatsburg De synagoge is gereconstrueerd in 1876.

Oorsprong en geschiedenis

Obernai Synagoge, gelegen aan de 43 rue du Général-Gouraud, is een emblematische gebouw van Elzas Joodse erfgoed. Zijn aanwezigheid werd al in 1454, maar het huidige neo-Romeinse gebouw werd herbouwd in 1876 door architect Jacques Albert Brion, opgeleid in de Schone Kunsten van Parijs. Het vervangt een barokke synagoge gebouwd tussen 1749 en 1752 door Baruch Weyl, generaal dienaar van de Joden van Elzas, op de site van een oude synagoge waarvan de steen gedateerd 1696 in gebruik blijft. Het gebouw werd rond 1875 ontmanteld voordat het werd omgetoverd tot een woning, maar het behoud van resten zoals de heilige boog en het rostrum.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog, tussen 1940 en 1944, werd de synagoge door de nazi's ontheiligd, terwijl Elzas de facto gehecht was aan het Derde Rijk. Het werd heropend in 1948 na de bevrijding. In 1984 werden zijn gevels op de binnenplaats en op straat, evenals de westelijke vleugel trap met zijn helling en een gesneden console, ingeschreven in historische monumenten. Deze architectonische elementen, die getuigen van zijn verleden, onderstrepen zijn historisch en cultureel belang.

De geschiedenis van deze plaats weerspiegelt de omwentelingen van de Joodse gemeenschap in de Elzas, gekenmerkt door perioden van welvaart en vervolging. De synagoge, oorspronkelijk gefinancierd door Baruch Weyl in de 18e eeuw, illustreert de oude verankering van Joden in de regio, evenals hun bijdrage aan het lokale erfgoed. De architectuur, die barokke en neo-Romeinse stijlen combineert, en de inscriptie als historische monumenten maken het een belangrijke site om de religieuze en sociale geschiedenis van de Elzas te begrijpen.

Externe links