Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sedan synagoge werd gebouwd in 1878 om de Joodse vluchtelingen van Elzas-Moselle, die Duits werd na de Frans-Duitse oorlog van 1870. Zijn sobere maar symbolische architectuur bevat elementen zoals de Law tafels op de gevel en een ster van David gevormd door de rozen. Het interieur, met weinig versiering, omvat een schip met bodems, stands, en een tabernakel bedekt met een geborduurd fluwelen gordijn.

De synagoge maakte deel uit van de urbanisatie van Sedan na 1875, toen burgemeester Augustus Philippoteaux de ontmanteling van de vestingwerken kreeg om de Avenue de Verdun te creëren, waar het werd gebouwd. Gefinancierd door de staat en de stad, werd het ingehuldigd in 1880 in de aanwezigheid van de grote rabbijn van Frankrijk. Zijn eerste rabbi, Simon Debré (vader van Robert Debré), was er tot 1888.

De Joodse gemeenschap van Sedan, aanvankelijk verminderd, groeide op met de komst van de Elzas, toen de Sefarades van Algerije in 1962. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden 45 leden gedeporteerd. De synagoge, geclassificeerd als een historisch monument in 1984, weerspiegelt ook lokale spanningen, zoals de antisemitische demonstratie van 1898 tijdens de Dreyfus affaire, in tegenstelling tot de pro-dreyfusard bijeenkomst van Jean Jaurès in 1899.

De geschiedenis van de gemeenschap, gekenmerkt door golven van migratie (Portugal in de zeventiende eeuw, Elzas in 1870, Algerije in 1962) en vertrekken naar Parijs of Israël, wordt door deze plaats gelezen. Vandaag de dag blijft de synagoge een symbool van het religieuze en historische erfgoed van de Ardennen, gekoppeld aan integratie en politieke omwentelingen.

De architectonische bronnen benadrukken zijn sobere stijl, typisch voor de 19e eeuwse synagogen, met neoklassieke invloeden (Korinthische hoofdsteden) en vierhoekige of driehoekige motieven. De ligging, aan het hoofd van de mooiste boulevard van Sedan, weerspiegelt het stedelijke en gemeenschapsbelang ten tijde van de bouw.

Externe links