Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De synagoge van Beit Yacov in Clermont-Ferrand, gelegen op 20 rue des Quatre-Passeports in Fontgiève, werd in 1862 gebouwd door architect François-Louis Jarrier. Het getuigt van de historische aanwezigheid van de Joodse gemeenschap in Auvergne. Zijn sobere architectuur, met een stenen façade van Volvic, weerspiegelt de lokale tradities en integreert symbolische elementen, zoals de inscriptie tempel boven de poort.

In 1862 werd de synagoge ingehuldigd als een plaats van aanbidding tot 1963, toen de synagoge werd gesloten vanwege zijn slechte staat. In 1966 werd het in 1978 verkocht aan een vrijmetselaarsgehoorzaamheid, die het diep veranderde voordat het in 1990 opnieuw verkocht werd. Dat jaar kocht Edmond Safra, een filantroop, haar terug naar de Joodse gemeenschap. Ze werd hernoemd tot Beit Yacov als eerbetoon aan haar vader, Jacob Safra.

Sinds 2006 is de synagoge opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten voor haar architectuur en gedenktekenrol. Na een complete restauratie werd het in 2013 heropend als het Jules Isaac Cultureel Centrum, beheerd door het Holocaust Memorial. Deze plaats is nu gewijd aan het behoud van de Joodse nagedachtenis in Auvergne, aan het eerbetoon aan de rechtvaardigen onder de Naties van de regio, en aan het onderwijzen van dit verhaal aan de jongere generaties.

Het interieur, gedeeltelijk bewaard gebleven, omvat beschermde elementen zoals de Heilige Ark, geïntegreerd in houtwerk op twee niveaus, en een podium. Hoewel de plaats van aanbidding werd overgebracht in 1966 naar 6 Blatin Street, blijft de oude synagoge een sterk symbool van het Clermont Joodse erfgoed. De evolutie, van religieus tot museumruimte, illustreert de veranderingen in de gemeenschap en haar verankering in het lokale erfgoed.

De synagoge van Beit Yacov belichaamt aldus anderhalve eeuw geschiedenis en markeert zowel de culturele identiteit van de Joden van Auvergne als de hedendaagse inspanningen om hun geheugen te bestendigen. De inschrijving als historisch monument en de omzetting in een cultureel centrum maken het zowel een erfgoed als een woonplek voor het publiek en onderzoekers.

Externe links