Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het fort van Tampouy is een 14e-eeuws pand gelegen in de Frêche, in de Landes, New Aquitaine. Het werd opgericht in 1343 door Guilhem Arnaud de Labarthe, vazal van de burggraaf van Marsan, na toestemming van Alienor de Comminges, burggraaf van Marsan en moeder van Gaston Fébus. Dit monument illustreert de toename van vazalen tussen 1279 en 1344, waar de Suzeranen hun trouwe mannen beloonden met landconcessies in ruil voor militaire diensten en loyaliteit.

Het fort werd gebouwd op een voorgebergte met uitzicht op de rechteroever van de Midou, zonder dat een grote ontwikkeling van de site vereist. De hoofdfunctie was om het dal te bewaken en het riviertransport te controleren, terwijl het diende als toevluchtsoord. Het oorspronkelijke gebouw, waarschijnlijk een eenvoudige vierkante of rechthoekige kamer, werd vernietigd en herbouwd alvorens te verhuizen naar een meer comfortabele residentie. Werk in de 15e en 16e eeuw toegevoegd grond baaien, een trap toren, ramen en schoorstenen.

In de 17e eeuw werd een vleugel van gewone mensen in ruil voor plein toegevoegd aan de zuidkant, en het geheel werd gedeeltelijk ontspoord tussen de late 19e en vroege 20e eeuw. Een 18e eeuwse schaapskooi, gebouwd in 1740 volgens een inscriptie, maakt het landgoed compleet. Het versterkte huis en zijn schaapskooi werden in 2009 als historische monumenten vermeld. De site, toegankelijk via een wandelpad, is nu geïntegreerd in het departementale domein van Ognoas.

Een opmerkelijke gebeurtenis vond plaats op 8 juli 1530, toen leden van Francis I's suite verbleef ter gelegenheid van zijn huwelijk met Eléonore van Oostenrijk, gevierd in het klooster van de Clarisses van de Frêche. Dit koninklijk verblijf onderstreept het strategische en symbolische belang van het sterke huis op dat moment.

Het fort van Tampouy weerspiegelt de kenmerken van de gasconsoles "kamershallen," met een lichaam van rechthoekige bakstenen huizen en kalksteenbalgen. De dikke muren, de 14e eeuwse metselaars en daaropvolgende transformaties (vensters, schoorstenen) getuigen van de evolutie naar een prettiger seigneuriale woning. Een flens kon de ingangsdeur te overwinnen, het versterken van zijn defensieve aspect.

Het landgoed, nu eigendom van het departement Landes, werd volledig gerenoveerd in 1995. Het blijft een opmerkelijke getuigenis van de feodale en landelijke geschiedenis van Gascogne, het combineren van architectonisch en landschap erfgoed.

Externe links