Tauroboolsteen à Tain-l'Hermitage dans la Drôme

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Taurobolus van Tain-l Deze altaren, van parallelepipedische vorm, droegen inscripties en bas-reliëfs die het ritueel symboliseren, zoals stierenkoppen of rammen versierd met stroken, evenals liturgische instrumenten. In tegenstelling tot een ontvangen idee, werden ze niet gebruikt voor de offers zelf, maar later opgericht als een gedenkteken.

Het altaar van Tain-I-Hermitage, gedateerd 184 A.D., is een recente kopie geïnstalleerd op het Taurobole Square. Het hoofdgezicht heeft een stierenhoofd in bas-reliëf, opgestegen en ondersteund door een dedicatoire inscriptie. Dit soort monument werd gesponsord door individuen, gemeenschappen of zelfs keizerlijke autoriteiten, zoals blijkt uit de voorbeelden van Lyon en Lectourois. De taurobolen weerspiegelen de integratie van Oosterse cultus (hier Cybèle en Attis) in de Romeinse provincies, met name in Narbonnaise en Aquitaine.

Taurobolische inscripties vermeldden systematisch de godin (onder afkortingen zoals M(atri) D(eum)), het soort offer (taurobolium of criobolium), de begunstigden (empire, keizerlijke familie, of particuliere donoren), evenals de priesters officanten en muzikanten (tibicen). De gekerfde decoraties omvatten culturele symbolen zoals dennenappel, pijnboom of instrumenten zoals pedum of harpè. In Gallië waren deze altaren geconcentreerd in verstedelijkte gebieden, vaak langs commerciële routes zoals de Rhônevallei.

De regio Tain-l Dichtbij Valencia en Sterven, waar zeven altaren werden ontdekt, toont het lokale belang van Cybèle-gerelateerde praktijken. De taurobolen werden geassocieerd met collectieve ceremonies, zoals bij Lectoure (20 altaren voor drie grote festivals tussen 176 en 241 na Christus), of met individuele toewijding. Hun aanwezigheid in de openbare ruimte (plaatsen, hergebruikte kerken) onderstreept hun rol zowel religieus als sociaal in de Gallo-Romeinse steden.

Gerangschikt als een historisch monument sinds 1840, de Tain-l De huidige locatie, op een centrale plaats, bestendigt een traditie van het valoriseren van oude patriarchen, hoewel de exacte locatie van oorsprong blijft onzeker. Lokale archeologische bronnen, zoals die van Die of Valencia, bevestigen de vitaliteit van mysterieuze cultussen in Narbonnaise tijdens het Opperrijk, waar deze altaren ook dienden als identiteitsmarkeringen voor geromaniseerde elites.

Externe links