Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Sens Municipal Theatre, gebouwd in 1880 en ingehuldigd in 1882, is een emblematische gebouw van de stad, gelegen op 21 boulevard des Garibaldi. Het vervangt een oude showhal gebouwd in 1793 in de linkervleugel van een gebouw eigendom van Jean-Louis Guyot, een frisser koopman, en overgenomen door de stad in 1824. Dit eerste theater, dat bescheiden en vaak gerenoveerd was, werd in de jaren 1870 onvoldoende geacht, waardoor de gemeente werd gedwongen een nieuw project in te schrijven.

In 1879 ontwierp architect Horace Lefort een ambitieuze uitbreiding: een nieuwe ruimte loodrecht op de oude, met een uitgebreide scène, kunstenaarshutten en een openbare open haard. De eerste steen werd gelegd in 1881, en de inhuldiging vond plaats op 16 juli 1882. Het theater, in Italiaanse stijl, beschikt over een U-vormige kamer met twee galerijen, een plafond geschilderd door Diost, en bezaaide decors. Zijn inscriptie in de historische monumenten in 1975 markeert zijn erfgoedherkenning.

Het theater verdween bijna in de jaren zestig, dreigde met sloop om plaats te maken voor een bank of busstation. Gered door een lokale mobilisatie, heropende het in 1981 na een grote renovatie. Vandaag de dag biedt het gevarieerde programmering (theater, opera, dans, humor) en ook host school en community shows. De architectuur, het mengen van steen en kalksteen, en de geschiedenis ervan weerspiegelen de evolutie van culturele praktijken in Sens.

De oorsprong van de site dateert uit de oude begraafplaats van Hotel-Dieu, verplaatst in 1758. De eerste zaal, gebouwd door Guyot tussen 1793 en 1799, was een eenvoudige danszaal met galerie, omgetoverd tot theater in 1808. Het werd in 1827 door de stad overgenomen en werd meerdere malen gerenoveerd (1832, 1843) voordat het als verouderd werd beschouwd. De werken van 1880-1882, geleid door de ondernemer Adolphe Evrat, brachten het huidige theater ter wereld, met een stenen gevel en een metalen frame onder de zolder.

Het theater kende moeilijke periodes, zoals de sluiting in 1963 om veiligheidsredenen, of de competitie met bioscopen in de jaren 1950. De bescherming in de jaren zeventig, gedragen door burgemeester André Chaussat, maakte een volledige restauratie mogelijk (1980-1981), waardoor deze culturele plek tot leven kwam. Vandaag de dag, met 350 zetels, blijft het een pijler van het Senonische artistieke leven, mengen erfgoed en moderniteit.

Externe links