Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De tempel van La Petite Étoile ontstond in 1868 toen pastoor Eugène Bersier een hal van eredienst richtte op de Avenue de la Grande-Armée in Parijs. In 1874 werd deze plaats de protestantse tempel van de Ster. Aan het einde van de 19e eeuw, de protestantse gemeenschap uitgebreid tot Levallois-Perret, waar een eerste gebouw werd opgericht in 1897 op de Rue Anatole-France. Pastoor Henri Monnier, los van de Parijse tempel, ontwikkelt daar een autonome kerk, die het begin markeert van een duurzame lokale nederzetting.

Tussen 1911 en 1912 bouwde architect Charles Letrosne het huidige gebouw, ingehuldigd op 1 december 1912. De tempel keurt een plan in Latijns kruis goed, met een houten frame geïnspireerd door Noord-Europa en een stichting in molensteen. De stencilschilderingen, toegeschreven aan Émile Menu, sieren het interieur met bloemenmotieven, terwijl een orgel getekend Mutin de lay-out compleet maakt. In hetzelfde jaar werd de Foyer du Jeune Homme (toekomstige Résidence de la Petite Étoile) gebouwd om actieve jongeren en eenoudergezinnen te huisvesten.

Op 8 september 1995 werd een historisch monument geregisseerd, de tempel werd gekenmerkt door zijn flamboyante neogotische architectuur en zijn originele meubels intact. De stedelijke integratie omvat kantoren en huisvesting in de hoeken die leeg zijn gelaten door het kruisbeeldplan. Sinds 1937 heeft het metrostation Anatole France (lijn 3) de site bediend, waardoor de toegang tot deze symbolische religieuze plaats van het Franciscaanse protestantisme wordt vergemakkelijkt.

Het gebouw illustreert de evolutie van de hervormde gemeenschappen in de buitenwijken van Parijs, waarbij religieus erfgoed, architectonische innovatie en maatschappelijk engagement worden gemengd. De interieurdecoratie, glas-in-loodramen en vierkante pijlen die door een metalen kruis worden opgehangen, maken het tot een zeldzame getuigenis van de heilige kunst van de vroege twintigste eeuw in Île-de-France.

Externe links