Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Chartrons tempel is een oude protestantse plaats van aanbidding gebouwd in 1835 in de gelijknamige wijk Bordeaux. Hij verving een eerste oratorium opgericht in 1776 in een kelder, vervolgens een afgebroken tempel project ontworpen in 1788 door Louis Combes, onderbroken door de Revolutie. Na decennia van onzekerheid werd de bouw in 1832 mogelijk gemaakt dankzij gezamenlijke financiering door de protestantse gemeenschap, de stad en de staat, over de plannen van de architect Armand Corcelles.

Het neoklassieke gebouw onderscheidt zich door zijn ionkolom portico en zijn pediment versierd met een Bijbel die open staat voor wolken. Binnen, een enkele gewelfde schip in het midden van een hanger leidt tot een apsis, terwijl een stand ondersteund door Corinthische kolommen neemt de achtergrond. Het orgel, dat rond 1886 werd geïnstalleerd door Gaston Maille, werd in de jaren zestig gerestaureerd. De tempel werd in 1975 als historisch monument opgenomen.

Na decennia van gebruik als reservaat voor Bordeaux-musea, heropent de tempel in 2019 voor hedendaagse tentoonstellingen, wat zijn erfgoedomzetting markeert. Zijn architectuur, gekenmerkt door het gebruik van de Bourg en Langoiran steen, weerspiegelt de klassieke kanalen bepleit door Corcelles, ook auteur van de synagoge van Bordeaux. Het basreliëf van de gevel en de preekstoel van de oudere Lamarque zijn de enige opmerkelijke decoratieve elementen.

De wijk Chartrons, historisch verbonden met de wijnhandel, beïnvloedde de oprichting van de tempel, gebouwd op een klein perceel typisch voor Bordeaux percelen in stroken. Zijn parvis, oorspronkelijk gesloten door een smeedijzeren rooster, benadrukte zijn integratie in een dichte stedelijke stof. De ontmanteling van de tempel valt samen met de achteruitgang van het religieuze gebruik en de opkomst van de stad van de wijn, die de transformatie van de buurt symboliseert.

De tempel is tegenwoordig eigendom van de stad en illustreert de evolutie van religieuze gebouwen naar culturele ruimtes. Zijn inscriptie als historisch monument in 1975 bewaarde zijn architectuur, terwijl de heropening in 2019, met de tentoonstelling M E R C I van Gonzalo Borondo, markeert een nieuw stadium in zijn geschiedenis, tussen het protestantse geheugen en hedendaagse artistieke dynamiek.

Externe links