Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collet-de-Dèze tempel, gebouwd in 1646 met kwarts en schist, is een van de oudste protestantse tempels in Frankrijk. Hij overleefde de vernietiging die door het edict van 1661, dan de intrekking van het edict van Nantes in 1685, dankzij de tussenkomst van de Markiezin de Portes. Ze veranderde hem in een katholieke plaats, vervolgens in een ziekenhuis en gevangenis, waardoor zijn structuur behouden. Een kopie van de documenten waaruit blijkt dat zij bewaard zijn, wordt bewaard in de tempel.

Tijdens de onderdrukking van het protestantisme diende de tempel als opslagplaats van wapens voor koninklijke troepen voordat ze in de 18e eeuw in ruïnes vielen, gebruikt als schuur en schuur. Het werd in 1803 door de inwoners van het land gekocht, gerestaureerd en heropend tot protestantse aanbidding. De architectuur, onveranderd sinds 1646 (buiten de achterste klokkentoren), wordt gekenmerkt door een schip gedeeld door een boog van steen in volle hanger en een grond oorspronkelijk bedekt met Gardon kiezels.

In 1984 behoorde de tempel tot de gemeente en bleef een actieve plaats van eredienst binnen de Verenigde Protestantse Kerk van Frankrijk. Het interieur, 10,5 m bij 15.2 m, behoudt een schijnbare kastanje frame en unieke decoratieve elementen, zoals een kiezelmozaïek vormen geometrische motieven. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze spanningen van de tijd en de veerkracht van protestantse gemeenschappen in Lozère.

Externe links