Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

  2. Patrimoine
  3. Paris
  4. Paris
  5. 75011 Paris 11e Arrondissement

  6. Tempel van het Huis van de Ziel

Tempel van het Huis van de Ziel à Paris 1er dans Paris

Paris

Tempel van het Huis van de Ziel

    10 Rue Amelot
    75011 Paris 11e Arrondissement
Particuliere eigendom
Musea van Frankrijk
Alle protestantse kerken geclassificeerd uit Frankrijk
Temple du Foyer de l’âme
Temple du Foyer de l’âme
Temple du Foyer de l’âme
Temple du Foyer de l’âme
Temple du Foyer de l’âme
Temple du Foyer de l’âme
Temple du Foyer de l’âme
Temple du Foyer de l’âme
Crédit photo : Gilles Wagener - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1881
Creatie van het liberale werk
1892
Bewegende boulevard Beaumarchais
17 mars 1907
Inhuldiging van de huidige tempel
1925
Hernoeming van de Rue Daval
2009
Installatie van het nieuwe orgel
14 octobre 2022
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De volgende delen van de Tempel van de Foyer van de Ziel, gelegen 7 bis rue du Pasteur-Wagner, op Parcel nr. 15, weergegeven in de kadaster sectie BH, zoals aangegeven op het plan gehecht aan het decreet: de gevels en daken van het gebouw, de vestibule, de hal van aanbidding bestaande uit de preekstoel, het buffetorgel, de communietafel en het aangrenzende balustrade parket, het dak en de kap ervan, de klokkentoren: inscriptie bij bestelling van 14 oktober 2022

Kerncijfers

Charles Wagner - Oprichter Schepper van de tempel, verzamelde fondsen in de Verenigde Staten in 1904.
Theodore Roosevelt - President van de Verenigde Staten Nodig Wagner uit in 1904 na het lezen van "The Simple Life.".
Jules-Émile Roberty - Liberale dominee Opvolger benoemd aan het Louvre Oratorium in 1891.

Oorsprong en geschiedenis

De Tempel van het Huis van de Ziel vindt zijn oorsprong in de protestantse liberale beweging van de 19e eeuw. In 1881, na de opsplitsing van de Gereformeerde Kerk van Parijs in autonome parochies, trachtten de liberalen, een minderheid tegenover de evangelische kerken, een schone ruimte te creëren. Charles Wagner, Elzas pastor, huurde in 1881 een lokale rue des Arquebusiers om een educatief en cultueel werk te ontwikkelen. Ondanks de verkiezingsoverwinningen in Sainte-Marie in 1886 en 1889 bleef hij bestaan en hernoemde zijn initiatief "Evangelical Liberal parish of the Arquebusiers" in 1890, alvorens Boulevard Beaumarchais in 1892 te verplaatsen.

De bouw van de huidige tempel werd mogelijk gemaakt door een fondsenwerving in de Verenigde Staten in 1904, waar Charles Wagner werd uitgenodigd door president Theodore Roosevelt. De tempel, ingehuldigd op 17 maart 1907 in Daval Street (nu Rue du Pasteur-Wagner in 1925), omvat een dispensaire en sociale activiteiten die de inzet van de oprichter weerspiegelen. De architectuur combineert soberheid in gevel en Art Nouveau stijl in de hal van aanbidding, verlicht door een groot raam. Het originele orgel van 1907 werd in 2009 vervangen door een nieuw instrument van de Blumenroeder productie, bewaard in het originele buffet.

De tempel kreeg het 20e eeuwse erfgoedlabel in 2011, voordat zijn gevels, daken, vestibule, hal van aanbidding (met preekstoel, buffetorgel, communietafel), venster en klokkentoren werden ingeschreven in de historische monumenten op 14 oktober 2022. Vandaag, de parochie, een lid van de Verenigde Protestantse Kerk van Frankrijk, bestendigt haar erfenis van sociale solidariteit met behoud van deze plaats van aanbidding en herinnering.

Het gebouw illustreert de evolutie van het liberale protestantisme in Frankrijk, gekenmerkt door een historisch-kritische benadering van de Bijbel en een anker in de waarden van de Verlichting. De apotheek, hoewel verdwenen, symboliseert de alliantie tussen geloof en sociale actie, kenmerkend voor de visie van Charles Wagner. Recente erkenning van het erfgoed onderstreept het architectonische en historische belang van deze tempel als getuige van een belangrijke religieuze en culturele trend in Parijs aan het begin van de 20e eeuw.

Externe links

Bladzijde Wikipedia
Bladzijde Monumentum