Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Salin tempel, gelegen in Place du Salin in Toulouse, bezet een gebouw gebouwd aan het eind van de 13e eeuw om de Koninklijke Schatkist te huisvesten. Dit eerste gebouw, een 20 meter hoge vierkante toren geflankeerd door twee machicoulis vleugels, zou koningen als Lodewijk XI, Karel IX en Lodewijk XIII verwelkomen tijdens hun verblijf in Toulouse. In de 15e eeuw werden wijzigingen aangebracht, waaronder slederamen en een deur die vandaag nog zichtbaar is op de westelijke muur.

Ten tijde van de revolutie werd de Koninklijke Schatkist ontmanteld en werd het gebouw staatseigendom. In 1807 vestigden de nonnen zich daar tot de ontbinding van hun gemeente in 1904. In de 19e eeuw, de toren verloor zijn niches voor een dak met een pan, en een galerie gevel, vernietigd in 1905, werd opgericht. Tussen 1909 en 1911 voerde architect Léon Daures werken uit van transformatie tot een protestantse tempel voor de Culturele Vereniging van de Gereformeerde Kerk van Toulouse, die het in 1908 verwierf.

De voorzieningen omvatten glas-in-lood ramen gesigneerd Calmels, neoklassieke ramen en een grote gesneden roos. Het orgel, in 1911 door Mutin-Cavaillé-Coll geïnstalleerd en in 1922 vervangen door Jean-Baptiste Puget, is vandaag een modern instrument ontworpen door Jean Daldosso in 2005, bekend om zijn drie innovatieve geluidsplannen. Gerangschikt een historisch monument in mei 1990, de tempel blijft een actieve plaats van aanbidding en een opmerkelijk voorbeeld van erfgoed aanpassing.

Het gebouw combineert daarmee middeleeuwse elementen (dertiende eeuwse metselaars), toevoegingen van de 15e eeuw (vensters met gins), en transformaties van de 20e eeuw (neo-gotische gevel, hedendaags orgel). Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze, politieke en architectonische ontwikkelingen van Toulouse, van zijn rol als koninklijk penningmeester tot zijn huidige protestantse roeping.

De ambachtslieden die aan het begin van de 20e eeuw bijdroegen aan de renovatie, omvatten naast de architect Léon Daures ook de bouwer Cassagners voor het metselwerk, de schilder-glass Calmels, de mosaïste Laplana en de beeldhouwer Mauguet. Hun werk stond het toe om sporen van de vorige tijdperken te behouden en het gebouw aan te passen aan zijn nieuwe cultusfunctie.

Externe links