Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Causers zijn twee witte granieten menhirs, gelegen op het eiland Sein in de Finistère, daterend uit het Neolithicum. De hoogten van 2,30 m en 2,80 m, de vorm van deze twee personages doet denken aan twee personages in discussie, vandaar hun Bretonse namen Ar Fillistérien ("The Causers") of Ar Prégourian ("de predikanten"). Aan het einde van de 19e eeuw werden ze omringd door een cromlec. Hun visuele verschijning en hun oorspronkelijke implantatie hebben hen lokale symbolen gemaakt, gekoppeld aan volkstradities zoals het ritueel van kiezels tegen koorts.

Gerangschikte historische monumenten op 1 april 1901 werden de menhirs bijna verplaatst om de kerk van St.Collodan te bouwen, maar werden bewaard in situ. Hun aanwezigheid getuigt van een dichte neolithische bezetting op het eiland: in 1874, de archeoloog H. De Carguet vermeld 11 sites, waaronder tumulus en begrafenissen. Ook Romeinse overblijfselen (staarten, amforae) werden ontdekt, waarbij een voortdurende bezetting werd benadrukt. De Causers, de enige megalieten die nog overeind staan, zouden geassocieerd worden met een ensemble inclusief de tumoren van de Nifran, nu uitgestorven.

Lokale folklore leent hen therapeutische deugden: de familieleden van een patiënt legden negen steentjes in zijn zakdoek aan de voet van de menhirs. Hij die hen verzamelde, erfelijke koorts, naar geloof. Deze praktijk illustreert de symbolische en heilige rol van megalieten in oude Bretonse samenlevingen, waar stenen en rituelen nauw met elkaar verbonden waren. Zo belichamen de Causers zowel een archeologisch erfgoed als een immaterieel geheugen, altijd levend in de eilandcultuur.

Archeologische studies, zoals die van Fréminville en de Châtelier, hebben aangetoond andere megalithische resten op het eiland (menhirs van Beg Kae Beran, overdekte oprit van Kerlaouru), bevestigen het prehistorische belang. De Causers, eigenschappen van de gemeente, blijven toegankelijk bij de kerk, op het Place François-Le-Sud. Hun staat van behoud en rangschikking maken hen bevoorrechte getuigen van het Bretonse Neolithicum, aantrekkelijk voor zowel onderzoekers als bezoekers.

Externe links