Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het oude theater van Arles werd gebouwd aan het einde van de eerste eeuw voor Christus, tijdens het bewind van Augustus, kort na de oprichting van de Romeinse kolonie. Het begon ongeveer 40/30 v.Chr. en werd rond 12 v.Chr. voltooid en werd een van de eerste stenen theaters in de Romeinse wereld. Zijn constructie op de decumanus toonde het belang dat Augustus aan Arles gaf, met een rijke decoratie gewijd aan Apollo, een goddelijkheid geëerd door de keizer.

Het theater bestond uit drie delen: de cellara (semi-circulaire rangen voor 10.000 toeschouwers), de houten scène met de acteurs, en een muur versierd met Korinthische kolommen. De toeschouwers werden verdeeld volgens hun sociale status, met gratis shows op religieuze festivals. Het monument werd gebruikt voor tragedies, komedie en pantomime, soms gereserveerd voor mannen, die de Romeinse gebruiken weerspiegelen.

Na vijf eeuwen gebruik werd het theater verlaten in de vijfde eeuw onder druk van de kerk, die er materiaal uit trok om de Basiliek van St Stephen te bouwen. In de middeleeuwen werd een verdedigingstoren (Rotland Tower) geïntegreerd, en het terrein werd geleidelijk verstedelijkt met huizen en kloosters, zoals de Jezuïeten. De opgravingen, die in de 17e eeuw zijn begonnen, onthulden belangrijke overblijfselen, waaronder de Venus d'Arles (nu in het Louvre).

In 1840 werd het theater geopend tussen 1828 en 1860. Vandaag bezoekt hij culturele festivals (Zuid, Encounters of Photography). Er blijft slechts één spanwijdte van de cellara over, de twee emblematische kolommen ("de twee weduwen"), en sporen van het altaar gewijd aan Apollo, symbool van de link tussen Arles en het Romeinse Rijk.

Externe links