Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het theater van Les Bouffes-du-Nord, gelegen op 37 bis boulevard de la Chapelle in het 10e arrondissement van Parijs, is gebouwd aan het einde van de 19e eeuw op de fundamenten van een verlaten barakken. Hij werd in 1876 geopend als caféconcert met een capaciteit van 503 zitplaatsen. De excentrieke locatie in de populaire wijk La Chapelle, die toen onderdiend en slecht verlicht was, maakt het moeilijk om zijn publiek naar Parijs aan te trekken.

In 1885 kocht Abel Ballet het theater en richtte historische fresco's en melodrama's op, zoals La Reine Margot d'Alexandre Dumas met Yvette Guilbert. Van 1893 tot 1894 was hij gastheer van de Lugné-Poe Theatre Company, waarna hij in 1896 werd overgenomen door Emmanuel Clot en G. Dublay. Geheel gerestaureerd en geëlektrificeerd in 1904, nam het de naam van het theater Molière en programma van auteurs zoals Henry Kistemaeckers en Gaston Leroux. De Eerste Wereldoorlog leidde tot de tijdelijke sluiting, voor een heropening in 1917 onder zijn oorspronkelijke naam, als een muziekhal onder leiding van Oscar Dufrenne en Henri Varna.

In de 20e eeuw ging het theater door perioden van verval en wedergeboorte. Bedreigd door vernietiging na een administratieve sluiting in 1952 wegens niet-naleving van de veiligheidsnormen, werd het in 1969 gered door de Italiaanse ondernemer Narcisse Zecchinel. Met het International Centre for Theatrale Research van Peter Brook en Micheline Rozan heropende hij in 1974 met Timon van Athene, waarmee hij het begin van een nieuw artistiek tijdperk markeerde. Een historisch monument in 1993 bleef een must-see plaats in het Parijse cultuurlandschap, het mengen van theater, opera en concerten.

Het theater heeft belangrijke figuren uit de show, zoals Jeanne Moreau, Zizi Jeanmaire, of Lambert Wilson, evenals grote etappes, waaronder Peter Brook (La Tragédie de Carmen, 1981) en Denis Podalydès (Le Bourgeois gentilhomme, 2012-2015). In 2020 decoreert schilder Gérard Fromanger het plafond van de foyer en voegt een hedendaagse touch toe aan deze plek vol geschiedenis. Vandaag de dag biedt het eclectische programmering, het combineren van erfgoed en creatie.

Architectureel onderscheidt het gebouw zich door zijn oorspronkelijke ellipsplan, dat kenmerkend is voor zijn oorspronkelijke ontwerp. Het exacte adres, 37 bis boulevard de la Chapelle, maakt het een bezienswaardigheid toegankelijk via het metrostation La Chapelle. Privé-eigendom, het belichaamt zowel het erfgoed van Parijse café-concerten en moderne podium innovatie.

Externe links