Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het graf van Prosper Mérimée (1803 Mérimée stierf op 23 september 1870 tijdens een kuur in Cannes, waar hij sinds 1858 vaste klant was. Hij werd begraven op deze begraafplaats, ingehuldigd in 1866, in het oostelijke district (6e gangpad, 87). De concessie, gekocht in 1871 door zijn Britse vriend Frances Lagden (1796 De witte marmeren grafsteen draagt een inscriptie uit Psalm 4 (King James Bijbel, 1611), die hun Anglicaanse cultuur weerspiegelt.

De begrafenis, nuchter en zonder religieus teken, was aanvankelijk zonder medaillon. Het werd pas in 1932 aangebracht dankzij het comité van de Vrienden van Merimée: een brons dat het gips van Alexander Munro (1868) reproduceert, ook een zieke Britse beeldhouwer, die een van de laatste portretten van de schrijver had gemaakt. In 1970 werd een extra eerbetoon gebracht aan de honderdste verjaardag van zijn dood, met de inhuldiging van een stele-effegie op het Meriméeplein, met een reproductie van het medaillon. Het graf, eigendom van de gemeente, is ingeschreven in de historische monumenten op 7 juni 2019, met erkenning van haar erfgoed en gedenkteken belang.

Prosper Mérimée, academicus en man van brieven, had Cannes gekozen voor zijn therapeutische verblijf, investeren in het lokale leven (stedelijke projecten, erfgoed) terwijl het onderhouden van banden met Parijs. Zijn dood vond plaats kort na zijn laatste reis naar de hoofdstad, waar hij probeerde het lot van keizerin Eugénie te beïnvloeden tijdens de val van het Tweede Rijk. Het Grand Jas Cemetery, gecreëerd om de resorts te verwelkomen . . waaronder Lord Brougham, pionier van het Cannois toerisme al in 1834 . . Belichaamt dit keer toen Cannes werd een populaire bestemming, mengen Europese elites en stedelijke ontwikkeling.

Het originele gipsen medaillon, gemaakt door Munro in 1868, werd aangeboden aan twee goede vrienden van Mérimée: Oleg Tripet-Skrypitzine en zijn arts, Dr Gimbert. In 1870 werd een votive plaquette geplaatst op zijn huis in Cannois (Sicardhuis), en een buste, nooit afgewerkt in marmer, werd overgebracht naar de gemeentelijke bibliotheek na decennia van vergeetachtigheid. Deze elementen illustreren het contrasterende nageslacht van Mérimée in Cannes, tussen discrete eerbetuigingen en late erkenning, culminerend met de inscriptie van het graf als historisch monument.

Externe links