Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Escous Toren, gelegen in Penne-d'Agenais in Lot-et-Garonne, is ontstaan uit het systeem van dammen gebouwd op de Lot aan het einde van de 13e eeuw onder impuls van de koning van Engeland. De Lestaque Dam, herbouwd in 1308 en genoemd in 1311 was een van de elf dammen van de bailliage van Penne. Deze werken werden gebruikt om de rivier te controleren en tol te innen, waardoor lokale heren werden aangemoedigd om versterkte gebouwen in de buurt te bouwen.

In de 15e eeuw, de site is bekend als Escous en behoort tot de families van Lustrac en Laduguie. De huidige toren, gedateerd uit de tweede helft van de 15e eeuw, zou gebouwd zijn door Jean de Laduguie, genoemd als "sieur de la Tour de Lestanch" in 1482. Het werd gebruikt om de dam in de gaten te houden en de seigneuriële macht te doen gelden, met een nobele kamer uitgerust met kanonnen en een ronde weg bekroond met mâchicoulis.

In de 17e eeuw, de seigneury van Escous doorgegeven aan de familie Labrunie, die een huis naast de toren toegevoegd. In 1776 werd een deur doorboord op de begane grond van de toren, zoals aangegeven door de datum gegraveerd op het nietje. Het pand werd vervolgens vergroot met een vleugel in ruil voor plein, waarschijnlijk voor Pierre de Montalembert, erfgenaam van het nobele huis na 1777. De revolutionaire aanval rapport beschrijft een huis bestaande uit vier slaapkamers, een keuken, bijgebouwen en een tuin.

De toren, die in 1964 als historische monumenten werd genoemd, illustreert de architecturale en sociale evolutie van een seigneuriële site gekoppeld aan rivierexploitatie. De architectuur combineert defensieve elementen (mâchicoulis, cannonières) en residentiële elementen (logis, schoorsteen), die de opeenvolgende aanpassingen weerspiegelen van de nobele families die het volgden.

Vandaag de dag domineert de Escout toren nog steeds het Lot landschap, getuige de geschiedenis van middeleeuwse dammen en feodale organisatie in Aquitaine. Zijn kadastrale plan van 1830 toont een structuur dicht bij het heden, met aanpassingen gemaakt door de broers Bonnefoux de Penne in de 19e eeuw.

Externe links