Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Albert Toren, ook bekend als de Croulebarbe Toren of Mercier Tower, is een gebouw van 67 meter hoog, gelegen aan de Croulebarbe 33 rue in het 13e arrondissement van Parijs. Gebouwd tussen 1958 en 1960 door architect Édouard Albert, in samenwerking met Robert Boileau en Jacques Henri-Arbeidette, markeert de geschiedenis als de eerste wolkenkrabbers van woningen in de Franse hoofdstad. De moderne architectonische stijl, met een buisvormige staal en beton structuur, onderscheidt het van de omliggende gebouwen.

De toren maakt deel uit van een verlaten stadsproject dat gericht is op het verbinden van Rue Croulebarbe met Avenue de la Sister-Rosalie via een brug, geweigerd door RATP. Ondanks zijn opname in de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1994 werden enkele van zijn originele kenmerken, zoals doorschijnende beschuldigingen, gewijzigd. Een terras op de 6e verdieping, versierd met een fresco van Jacques Lagrange, moest toegankelijk zijn voor het publiek, maar bleef gesloten vanwege het verlaten van het brugproject.

De Albert Tower, in 2005 gerestaureerd door Gorka Piqueras, kende in de jaren 2010 een hernieuwde interesse in vastgoed, met prijzen van meer dan 9.000 euro per vierkante meter in 2017. Het verschijnt ook in de film Plaire, Love and Run Fast (2018), waar een 22e verdieping appartement dient als decor. De architectuur, met roestvrijstalen panelen en kruisbeugels van St Andrew, weerspiegelt de technische innovatie van zijn tijd.

Toegankelijk door Les Gobelins metrostations (lijn 7) en Corvisart (lijn 6) belichaamt de Albert Tower een periode van stedelijke transformatie in Parijs. Zijn inscriptie als historisch monument, geïnitieerd door Anne Coutine (dochter van Édouard Albert), onderstreept zijn erfgoed belang. De structuur, gedeeltelijk zichtbaar op de gevel, herinnert Albert's andere prestaties, zoals de Jussieu campus.

Externe links