Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Anne-de-Bretagne toren is een 15e-eeuws gebouw gebouwd in Montfort-l'Amaury door de hertogin Anne van Bretagne, waardoor het vijf jaar de woonplaats was. Het domineerde het dorp vanaf een feodale motte op 185 meter hoogte en vormde de trap van een kerker gebouwd op de ruïnes van een 12e eeuws kasteel, verwoest tijdens de Honderdjarige Oorlog. De overblijfselen, geclassificeerd als een historisch monument in 1862, omvatten een achthoekige trap, dikke muren en een 20 meter brede toren.

De oorsprong van de site dateert uit de 11e eeuw, toen Robert le Pieux, zoon van Hugues Capet, Guillaume de Henegouwen toevertrouwde met de bouw van een fort op deze motte, waardoor hij de eerste heer van Montfort. Het graafschap werd later verbonden met het hertogdom Bretagne in 1292 door het huwelijk van Yolande de Montfort en Arthur II van Bretagne. De huidige toren, gemaakt van stenen en stenen, werd gebouwd onder impuls van Anne de Bretagne, gravin van Montfort, tussen de late 15e en vroege 16e eeuw.

De toren, ooit bekroond met mâchicoulis, flankeerde een 15e eeuws huis. De kerker, waarvan het de hoofdtoegang was, had muren van twee tot drie meter dik en een hoogte van ongeveer 18 meter. De site werd ook gebruikt als decor voor George Seaton's film Le Petit Garçon perdu (1953), die gedeeltelijk werd opgenomen in Montfort-l'Amaury. Victor Hugo heeft hem ook een gedicht opgedragen, Aux ruines de Montfort- L.

Vandaag de dag zijn de beschermde resten elementen van het kadaster zoals percelen en ruïnes, eigendom van de gemeente. De exacte locatie is aangegeven als zijnde op 28 Rue Saint-Laurent, hoewel de nauwkeurigheid van de kaart wordt beschouwd als slecht (niveau 5/10).

Externe links