Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kloktoren van Saint-Martin-de-Brômes, ook wel de toren van de Tempeliers genoemd, hoewel het geen verband had met deze orde, is een donjon gebouwd in de 13e eeuw door de familie Castellane, lokale heren van 1227 tot 1673. Gebouwd als wachttoren om hun gezag te doen gelden, werd het een symbool van de macht nadat Boniface de Castellane in 1343 officieel het bezit nam van het land door ruil met het land Auriol. De toren diende achtereenvolgens als zolder voor seigneuriële belasting, als duivecot, en werd in 1867 door de gemeente verworven om de gemeentelijke klok en de campanile te installeren.

In 1921 werd een historisch monument gearrangeerd, de toren leed grote schade in 1930 tijdens een storm, waardoor zijn klok barsten en de vernietiging van een vloer. Sinds 1972 is het de thuisbasis van een van de kleinste musea in Frankrijk, tentoongesteld een Romeinse graftombe van de vierde eeuw (ontdekt in 1972) en een mijlpaal van keizer Carus, gevonden in 1890. De militaire architectuur, met machicoulis en steenwerk, maakt het een emblematisch werk van de Alpes-de-Haute-Provence.

Met een hoogte van 24,5 meter is de toren gebouwd op een rotsachtige spoor ten noorden van het dorp. De gevels zijn voorzien van boutgaten en ankers, terwijl een klok een van zijn gezichten siert, doorboord door blinde baaien. De gemeente werd uitgerust met een bliksemafleider na de schade van 1930, en de rangschikking stond het behoud ervan toe ondanks de precaire toestand gemeld in 1905.

Externe links