Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De commandant Saint-Jean-du-Viel-Aître, opgericht in 1140 door hertog Mathieu I van Lotharingen, is het oudste zichtbare gebouw van Nancy. Dit Romaanse monument, ten westen van de stad bij Laxou, was oorspronkelijk een kerk omringd door gebouwen, waaronder een kapel. De hertog Mathieu I installeerde de Hospitallers van de Orde van Sint-Johannes van Jeruzalem, waardoor ze land, een molen, een oven en het recht van punaz in 1147, dan in 1176 met zijn vrouw Judith-Berthe van Hohenstaufen. Dit recht, een heffing op graanverkopen, werd bevestigd door hun nakomelingen tot 1732.

De Commanderie speelde een militaire en strategische rol, die diende als hoofdkwartier bij Charles le Témeraire, hertog van Bourgondië, tijdens het beleg van Nancy (1476 De site, aanvankelijk in een diep landschap in de buurt van de Sint John vijver, was ook een plaats van populaire beurzen in de 18e eeuw, zoals de Sint John Fair of de Kersenbeurs, vereeuwigd door een gravure van Yves-Dominique Collin. De toren, de enige overblijfselen bewaard gebleven na de vernietiging van andere gebouwen in de 19e eeuw, werd geclassificeerd als een historisch monument in 1927.

De naam Vieil-Aître roept een oude Merovingische begraafplaats aanwezig op de site. Het commandokantoor leed schade tijdens de Dertigjarige Oorlog (1633) en werd verkocht als nationaal eigendom in 1795. In de 19e eeuw, de urbanisatie van Nancy omvatte de gebouwen, vernietigd behalve de klokkentoren. Het bezit van de stad sinds 1950, de toren herinnert aan het middeleeuwse erfgoed en de invloed van religieuze orden in Lotharingen.

Externe links