Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Pujolstoren is een van de laatste overblijfselen van de versterkte behuizing van Villeneuve-sur-Lot, een bastide opgericht in 1264 door Alphonse de Poitiers. De laatste, Graaf van Toulouse en broer van de heilige Lodewijk, gaf toestemming voor de oprichting van de stad aan de oevers van de Lot, na de vernietiging van de vestingwerken van Pujols, voormalig Catharplein verwoest tijdens de Albige Kruistocht. Het Verdrag van 1253 tussen de graaf en de abdij van Eysses beperkt het grondgebied van de toekomstige stad, terwijl een handvest van 1260 privileges aan de eerste inwoners.

De oorspronkelijke behuizing, waarschijnlijk gemaakt van aarde en hout, werd versterkt naarmate conflicten bleven. In de 14e eeuw herbouwde Jean de Bourbon de stenen en bakstenen muren met zeven deuren, waaronder die van Pujols en Parijs, nog steeds zichtbaar. Deze vierkante torens, overdekt door mâchicoulis en bedekt met vierzijdige daken, dienden als controlepunten en verdedigingen. Hun baksteenhoogte, na de stenen funderingen, weerspiegelt middeleeuwse bouwtechnieken aangepast aan lokale bronnen.

De Pujolstoren speelde een sleutelrol in de godsdienstoorlogen en de Fronde. In 1585 nam Marguerite de Navarra de stad niet in, beschermd door haar wallen versterkt door halve manen. In de 17e eeuw, na de overgave van 1653 voor de Graaf van Harcourt, werden de vestingwerken gedeeltelijk ontmanteld: gevulde sloten, torens geveld, behalve de poorten van Pujols en Parijs, geclassificeerd als historische monumenten in 1901. Hun restauratie aan het begin van de twintigste eeuw bewaarde deze getuigenis van middeleeuws defensief urbanisme.

De architectuur van de toren combineert robuustheid en symboliek. De gewelfde doorgang, de kamers verlicht door geminieerde bessen, en het gekranste ronde pad illustreren een ontwerp dat zowel praktisch als opzichtig is. In de 19e eeuw herbergde de toren de gemeentelijke klok, waarvan de beltoon was ondergebracht in een extra campanile. Vandaag belichaamt het het erfgoed van de bastiden, deze nieuwe steden van de Middeleeuwen ontworpen om handel, veiligheid en macht te verzoenen.

Historische bronnen, zoals het werk van Fernand de Mazet, benadrukken het strategische belang van Villeneuve-sur-Lot, een kruispunt tussen Agen, Périgueux en Bordeaux. Herhaalde conflicten (de Honderdjarige Oorlog, de Oorlogen van de Religie) markeerden zijn evolutie en transformeerden geleidelijk de behuizing in een verouderd obstakel. De tekening uit 1792 toont reeds gedegradeerde wallen, vervangen door huizen, terwijl de twee overgebleven torens herinneren aan de gouden eeuw van een bastion stad Guyenne.

Externe links