Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren van Trier is een 15e-eeuwse kerker, het belangrijkste overblijfsel van het middeleeuwse kasteel van Chênehutte-Trèves-Cunault in Maine-et-Loire. Gebouwd door Robert Le Mason, onderscheidt het zich door zijn vele mâchicoulis, defensieve elementen die kenmerkend zijn voor de militaire architectuur van die tijd. Deze kerker werd aanvankelijk geïntegreerd in een groter ensemble, nu uitgestorven.

In 1747 werd het kasteel overgenomen door John II Stapleton, een Noorse slaveneigenaar en planter, die zijn wederopbouw begon in 1750. Alleen de middeleeuwse kerker is bewaard gebleven, terwijl er een monumentale trap en gewelfde kamers zijn toegevoegd. Keuken en gevangenissen bezetten de lagere niveaus. De site, nu gereduceerd tot de toren, werd geclassificeerd als Historic Monument in 1904, na een eerste rangschikking in 1862.

Het Château de Trier illustreert de banden tussen Anjou en de koloniale economie van de 18e eeuw. Stapleton's fortuin, geschat op 1,14 miljoen pond in 1789, kwam grotendeels uit zijn slavenhandel in West-Indië. De toren, grenzend aan Saint-Aubin kerk, blijft de laatste getuigenis van deze complexe geschiedenis, mengen architectonisch erfgoed en koloniale herinnering.

Onder de historische monumenten van Maine-et-Loire is de toren van Trier onderworpen aan dubbele bescherming van het erfgoed: per lijst in 1862 en bij decreet in 1904. De huidige staat weerspiegelt zowel zijn oorspronkelijke verdedigingsfunctie als de transformaties van de achttiende eeuw, terwijl de kwestie van het behoud van de materiële sporen van de slavengeschiedenis in Frankrijk wordt gesteld.

Externe links