Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Augustijnse toren van Geaune, geclassificeerd als een historisch monument in 1909, is het laatste belangrijke overblijfsel van het Augustijnse klooster opgericht in 1401 door Raymond Bernard III van Castelnau-Tursan. Dit klooster, bedacht als een familie necropolis, werd gebouwd in het begin van de 15e eeuw, maar de Honderdjarige Oorlog vertraagde de voltooiing ervan: de kerk werd niet gewijd tot 1490. De site werd een strategische plek voor de familie Castelnau, die het protestantisme in de 16e eeuw adopteerde, het redden van de kerk (maar niet de kloostergebouwen) tijdens de oorlogen van de religie.

In 1569 brandden de Huguenote troepen van Montgomery het klooster af na het beleg van Geaune, waardoor alleen de kerk intact bleef. De Augustijnen herbouwden het gebied gedeeltelijk en bezetten het tot de Franse Revolutie, waarin het klooster werd ontmanteld. De stenen werden hergebruikt door de inwoners, waardoor alleen de gotische toren en de muren van de sacristie te overleven. Aan het begin van de 19e eeuw bouwde de parochiepriester Lamarque daar een schoolzaal, een functie die de site nog steeds behoudt.

De aangrenzende middeleeuwse tuin, gereconstrueerd volgens de kloosterplannen van de Middeleeuwen (geïnspireerd door de Capitular De Villis de Charlemagne en het plan van Saint-Gall), symboliseert het paradijs met zijn vier pleinen afgebakend door steegjes. Het verzamelt plantaardige planten, geneeskrachtige (herbularius), aromatische en tinctoriales, rond een centrale neflier die de boom van het leven. Deze tuin illustreert middeleeuwse monastieke toepassingen, waarbij spiritualiteit, bestaan en botanische kennis worden gemengd.

De gotische toren en de overblijfselen van de sacristie getuigen van het vroegere belang van het klooster. De huidige arcade, die open staat voor een vermiste ruimte, herinnert aan de conventuele ruimtelijke organisatie. De toren, een gemeenschappelijk eigendom sinds de Revolutie, belichaamt zowel de herinnering aan Castelnau-Tursan, de religieuze conflicten van de Landes, en de veerkracht van een erfgoed heringericht door de lokale gemeenschap.

Externe links