Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Fouberttoren, ook bekend als het Huis van Tabagia, was een versterkte toren gelegen in de oude torens, op 3 Boucicaut Street en 6-8 Jerusalem Street. Gebouwd waarschijnlijk aan het einde van de 12e of vroege 13e eeuw, de architectonische stijl (gebroken bogen, semi-engaged hoofdsteden) suggereert een middeleeuwse oorsprong. De dikke muren van 1,66 m kunnen wijzen op een defensieve functie, hoewel de exacte rol ervan onzeker blijft: hypotheses van een geavanceerde verdediging voor de behuizing van Châteauneuf of van een constructie door de inwoners tegen het hoofdstuk van Sint-Martin, zonder formeel bewijs. In 1323 ging ze de bezittingen van de collegiale Saint-Martin binnen.

Herontwikkeld als een thuis in de zeventiende eeuw, de toren neemt de naam van Huis van Tabagia na het beschutting van een spel van palm. Op 5 december 1791 werd het als nationaal eigendom verkocht. Op dat moment had het drie verdiepingen op de begane grond, maar de aanvankelijke hoogte was misschien hoger. Zijn gesneden houten trap, daterend uit de 17e eeuw en versierd met de armen van Sint Martin, is opmerkelijk. Dit begin van de trap, nog zichtbaar op de begane grond vóór de sloop, werd ingeschreven in de historische monumenten op 1 juni 1948.

De Fouberttoren werd in 1958 afgebroken na een gedeeltelijke instorting, gekoppeld aan de stadsvernieuwing van het eiland. Deze werken leidden ook tot het verdwijnen van de rue Boucicaut (voormalige rue des Toads), grenzend aan het monument. De houten trap, gedeeltelijk bewaard gebleven, is nu blootgesteld aan het Cluny hotel in Parijs. De vernietiging, die plaatsvond zonder voorafgaande archeologische studie, leidde tot het verlies van een belangrijke getuigenis van middeleeuwse en klassieke architectuur van Tours.

Historische bronnen verschillen van exacte oorsprong. Volgens Monumentum was het samen met de Pucelle Tower een geavanceerd verdedigingswerk voor de Brignole Gate in de behuizing van Châteauneuf. Deze hypothese wordt echter betwist, evenals die van een sterk of seigneurieel huis verbonden aan het pand van Saint-Maure. De grondplannen van 1749 verwijzen al naar het Huis van Tabagia, dat zijn residentiële en sociale gebruik in de 18e eeuw bevestigt.

Architectureel had de toren een vierkant plan met gevels versierd met blinde bogen met vier vormen in gebroken bogen, terugvallend op zuilen met bladerige hoofdsteden. Deze stilistische elementen, typisch voor de Romeinse-gotische overgang, versterken de hypothese van een constructie rond de 12de eeuw. Latere herontwikkelingen, inclusief de toevoeging van een trap in de 17e eeuw, weerspiegelen de aanpassing aan de binnenlandse behoeften, verre van de veronderstelde aanvankelijke defensieve roeping.

Externe links