Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Marguerite toren, voorheen bekend als de Febvre Tower of Grosse Tour, is de enige overlevende van de twaalf torens en drie versterkte poorten van de Argentan stedelijke behuizing, gebouwd rond 1360. Deze omheining, verwoest onder Lodewijk XIII op verzoek van de lokale burgerij, had de stad sinds de 12e eeuw beschermd, toen Henry I Beauclerc er een machtig kasteel bouwde. De toren, gelegen ten noordwesten van de wallen, markeerde een strategisch punt waar de sloten droog waren. De typische 15e eeuwse architectuur omvat mâchicoulis op kraaien en een peperdak, nu hersteld na de schade die tijdens de Slag bij Normandië in 1944 werd geleden.

In de 17e eeuw kreeg de toren de naam Marguerite, misschien met betrekking tot Marguerite de Lorraine of een anonieme gevangene. Onder Lodewijk XIV, herbergde het jonge vrouwen beschuldigd van losbandigheid, werd vervolgens een gemeentelijk depot in de 18e-18e eeuw en een ontvetting cel tot de jaren 1930. In 1965 werd het een historisch monument en verloor het zijn dak tijdens de Tweede Wereldoorlog. De gemeente is vandaag de dag eigenaar van tentoonstellingen en getuigt van het defensieve en gerechtelijke verleden van Argentan.

De toren, 17 meter hoog voor 10 meter in diameter, bestaat uit drie verdiepingen geserveerd door een schroeftrap. De stollende parapet, ondersteund door kraaien met drie resaults, en het tegelpiramidale dak (eenmaal gezongen door een loden oor) illustreren middeleeuwse militaire technieken. De omliggende sloten, nu gesloten, komen overeen met de huidige straten van de Republiek, de Pottery en het stadhuis. Dit monument belichaamt zowel het Normandische architectonische erfgoed als de stedelijke transformaties van Argentan, van de godsdienstoorlogen tot de moderniteit.

Externe links