Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Segadenes bergtoren is een 13e-eeuws middeleeuws gebouw gelegen in Soturac (Lot, Occitanie), aan de oevers van de Thèze. Dit monument, dat in 2013 als historisch monument werd genoemd, presenteert zich als een imposant vierkant torenhuis (12,70 x 13,20 m), met dikke muren van meer dan een meter. Het combineert de functies van nobele den en molen, zoals blijkt uit zijn aartsères en geminnen baaien uit de late 13e eeuw. De toren, voorzien van een structurele trap en een boog met een gekruiste boog versierd met grimacaterende muffles, illustreert de defensieve en seigneuriële architectuur van de periode.

De eerste documenten over de site dateren uit de 15e eeuw, hoewel de bouw ervan dateert uit de vorige eeuw. Een hypothese bindt zijn stichting aan Peter Duèze, de broer van paus Johannes XXII, vanwege de naam Frésapa gedragen door een nabijgelegen molen, een toponym geassocieerd met Jeanne Frésapa, vrouw van Pierre Duèze. De eerste getuigde bewoners zijn de Jas (of d-Ajas), een familie van Pyreneeën smids vestigde zich na de Honderdjarige Oorlog. Ze richtten een ijzeren molen (forge), vervolgens uitgebuit door hun nakomelingen, waaronder Pierre du Rieu, heer van Ségadenes aan het begin van de zeventiende eeuw en heer van de koning.

De toren, enigszins gerenoveerd, behoudt opmerkelijke middeleeuwse elementen: gargoyles onder corbellatie, monumentale open haard, en periode lambrisering. De naturalistische ramen en kruisboogwerken suggereren een constructie van de laatste derde van de 13e eeuw. Latere ontwikkelingen (XVth De site, omringd door een watergreppel, blijft een zeldzaam voorbeeld in de Lot van dit type hybride architectuur, zowel seigneuriale, defensieve en industriële (moulin en smederij).

In de zeventiende eeuw ging de seigneury over naar de Rieu (Durieu), daarna naar de Briançon de La Montelle in de achttiende eeuw. Marie de Jas, erfgenaam van het landgoed, trouwde in 1589 met Johannes III van de Rieu, wiens nakomelingen Ségadenes tot minstens de zeventiende eeuw bewaarden. Het pand staat nog op de kaart van Cassini (18e eeuw). Vandaag de dag is de bergtoren, met zijn pakket en greppel, beschermd vanwege zijn erfgoed belang en uitzonderlijke behoudsstatus.

Historische bronnen wijzen op haar rol in de lokale economie (korrelmolen en smederij) en haar status als nobele hol, zonder een duidelijke militaire roeping. De studies van Gilles Séraphin (De feodale torens van Quercy, 2006) en Catherine Didon (Châteaux, manoirs et logis: le Lot, 1996) documenteren zijn architectuur en seigneurische geschiedenis, terwijl de graffiti van de toren van Bonaguil indirect zijn bezetting door de Jas oproepen.

Externe links