Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gloeckelsbergtoren, gelegen in Blaesheim in de Nederrijn, is een middeleeuws overblijfsel uit de 11e en 12e eeuw. Het was ooit de veranda van een parochiekerk gewijd aan Saint-Blaise, verwoest rond 1833. Dit monument, geclassificeerd sinds 1898, domineert de lokale heuvel (198 m boven de zeespiegel) en getuigt van Romaanse architectuur, hoewel het dak werd aangepast in 1873 om een gecrenelde bakstenen terras te adopteren.

Oorspronkelijk werd de toren bevestigd aan een 24 meter lange schip, gesloopt na de Dertigjarige Oorlog. Vier gekerfde hoofdsteden (monsterlijke dieren, sirenes, palmetten) en drie kolommen, gedateerd rond 1100, werden gered en overgebracht naar het Museum van het Werk van de Notre Dame in Straatsburg. De inlaatlintel, nu gehamerd, vertegenwoordigde waarschijnlijk een mystieke lam, terwijl de boog in volledige buigen naar het schip heeft twee naakte figuren.

De site, een hoge plaats van het Romeinse heidendom tijdens het christendom, behoudt sporen van zijn religieuze verleden. Gelatine bessen blijven onder het huidige terras. De toren, een gemeenschappelijk pand, is bereikbaar via de Rue de la Montagne. De geschiedenis weerspiegelt de architectonische en culturele transformaties van de middeleeuwse Elzas, tussen Romeinse erfgoed en Romeinse kunst.

De decoratieve elementen die in Straatsburg zijn afgezet, zoals hoofdsteden met gestileerde motieven, illustreren de artistieke invloed van het tijdperk. De gedeeltelijke vernietiging van de kerk in de 19e eeuw en latere veranderingen (dak in 1876) benadrukken de uitdagingen van het behoud van het Elzas-erfgoed. Vandaag is de toren een stille getuige van dit complexe verleden.

Externe links