Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Philippe-le-Bel toren is een fort gebouwd aan het begin van de 14e eeuw in Villeneuve-lès-Avignon, op bevel van koning Philip de Bel, in het kader van een weddenschap verdrag met de abdij van St Andrew. De bouw, toevertrouwd aan architect Randolphe de Mornel, begon rond 1300 ter vervanging van een eerste toren verwoest in 1226. De site, strategisch vlakbij de brug Saint-Bénézet, veroorzaakte conflicten met de Avignonnais en de koning van Sicilië Karel II, die het werk in 1302 probeerde te stoppen. Ondanks de protesten werd de toren in 1303, met een eerste verdieping en een aangrenzende kastanje nu verdwenen.

Rond 1360 werd de toren versterkt door een derde gothic niveau, met ronde mâchicoulis en dacauguettes, die zijn hoogte ophief tot 27 meter. Een 7 meter vierkante horloge werd toegevoegd, culminerend op 39 meter, versterkend zijn rol als defensieve kerker en residentie voor de kastanje. De interieurkamers, uitgerust met open haarden en latrines, weerspiegelen dit dubbele gebruik. De buitenkant combineert gladde stenen en bazen, typisch voor de koninklijke vestingwerken van de 14e eeuw, terwijl de patronen van de bovenste verdiepingen dateren uit de tweede helft van de eeuw.

De toren werd in 1862 genoemd als historisch monument en is sinds 1829 eigendom van de gemeente. Zijn geschiedenis illustreert de rivaliteit tussen de kroon van Frankrijk, de pausdom van Avignon en de lokale autoriteiten. De archeologische bronnen en middeleeuwse teksten (zoals de brieven van Philippe le Bel of Charles II) bevestigen haar sleutelrol bij het verdedigen van de Rhône en het beheersen van de Saint-Bénézet brug, nu een UNESCO Werelderfgoed.

De architectuur combineert militaire elementen (één deur verdedigd door een assommoir, gecrenellateerde platform) en residentiële elementen (gewelfde kamers, ramen). De toren getuigt ook van stilistische evoluties tussen de 14e en 15e eeuw, met zware aders op de begane grond en meer verfijnde gotische details op de bovenste verdiepingen. De opgravingen en studies (met name van Léopold Duhamel of Léon-Honoré Labande) onderstrepen het belang ervan in de geschiedenis van de middeleeuwse stedenbouw in Occitanie.

Externe links