Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Romaanse toren van Puissalicon is een klokkentoren van Lombard Romaanse stijl, gebouwd in de 10e eeuw in de buurt van het dorp Puissalicon, in de Hérault. Oorspronkelijk geïsoleerd gebouwd, werd het later de klokkentoren van de kerk van Saint-Étienne-de-Pézan, afhankelijk van een Benedictijnse priorij aan de abdij van Villemagne-l'Argentière. De architectuur onderscheidt zich door de afwisseling van kalksteen en zwart basalt, typisch voor Lombard kunst, evenals de zes niveaus gescheiden door stenen koorden. Het is 26 meter hoog en beschikt over geminieerde baaien, driedubbele ramen en een "Charlemagne cordon" op de bovenste verdieping.

De site, bezet sinds de oudheid, huisvest Gallo-Romeinse villa's waarvan de overblijfselen (Villa du Canet, Villa de la Condamine-du-Moulin) getuigen van het historische belang. De voor 1232 verlaten priorij werd vernietigd tijdens de godsdienstoorlogen en de kerk verdween geleidelijk. Na de Revolutie werd het land rondom de toren de gemeenschappelijke begraafplaats. Gerangschikt als een historisch monument in 1862, de toren bewaart sporen van het monspeli-leopus aan de basis en overblijfselen van de gotische kerk, als een 12e eeuwse ogivale boog.

Het gebouw illustreert ook middeleeuwse bouwtechnieken, met zijn boutgaten (asmarkeringen) en geometrische decoraties. De begane grond, voorheen verbonden met de kerk, toont nog steeds een actieve zuil en bogen in het midden van de muur. De toren is tegenwoordig eigendom van de gemeente en blijft een belangrijke getuigenis van het religieuze erfgoed van de Languedoc.

Externe links