Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Jacquestoren is de voormalige klokkentoren van de kerk van Saint-Jacques-de-la-Boucherie, gebouwd tussen 1509 en 1523 onder de architecten Jean de Felin, Julien Ménart en Jean de Revier. Dit 54-meter monument, het enige overblijfsel van de kerk verwoest in 1793, illustreert een hybride stijl tussen de flamboyante gotiek (gebroken bogen, overbelaste inrichting) en Louis XII innovaties (volledige hanger, bogen in vlecht). De toren ontsnapte aan revolutionaire sloop dankzij een verkoopclausule en werd in 1836 gekocht door de stad Parijs na dienst als loodgieterij.

De toren werd tussen 1854 en 1858 volledig gerestaureerd door Théodore Ballu, na de piercing van de Rue de Rivoli. De werken, onder leiding van Victor Baltard, versterkten zijn fundamenten en herbouwden meer dan twintig beelden, waaronder die van Sint Jacques (vervangen in 1858 door Jean-Louis Chenillon). In de 19e eeuw zal het een meteorologisch observatorium (1891/1999) en een wetenschappelijk laboratorium onder leiding van Joseph Jaubert, een student klimatologie en vervuiling in Parijs.

Symbool van de pelgrims van Compostela sinds 1965 dankzij een plaquette aangeboden door Spanje, de toren is ook gekoppeld aan figuren als Blaise Pascal (ervaringen op de zwaartekracht, hoewel deze toeschrijving onzeker is) en Nicolas Flamel (alchemische legende). Zijn beelden, een mix van 16e-eeuwse originelen en 19e-eeuwse restauraties, vertegenwoordigen de vier evangelisten en achttien heiligen. Na een grote restauratie (2006/20112013, € 8,3 miljoen), is het nu toegankelijk voor het publiek, met een panoramisch uitzicht op Parijs.

In cultuur inspireert de toren Alexandre Dumas (twintig jaar later, 1845) en de zangeres Edward Hachin (La Tour Saint-Jacques, 19e eeuw). Zijn plein, gecreëerd in 1856, was een plaats van werkgelegenheid en populaire bijeenkomst. Architectuur prefigureert het de kerk van Saint-Eustache, een ander Parijs gebouw dat gotiek en renaissance mixt.

Beschermd door de stad Parijs, belichaamt de toren zowel een religieus erfgoed (reliek van St. James, middeleeuwse bedevaart), een wetenschappelijke (observatorium, experimenten) en een stedelijke (historische mijlpaal van Haussmann's Parijs). Zijn classificatie bij UNESCO in 1998 als de wegen van Compostela benadrukt zijn symbolische invloed, hoewel de directe verbinding met de bedevaart meer legendarisch dan historisch blijft.

Toekomst

Als de Pelgrimsgids de stad niet vermeldt, stelt de Kroniek van Turpin dat de kerk werd gesticht door Karel de Grote, die haar inscriptie op de UNESCO Werelderfgoedlijst als de wegen van Santiago de Compostela verdiende.

Als zodanig is de Saint-Jacques toren een van de 71 monumenten en 7 delen van de wegen zijn sinds 1998 vermeld op de UNESCO Werelderfgoedlijst onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle in Frankrijk.".

Het is op weg naar Via Turonensis of "Voice de Tours" die begint bij de Saint-Jacques Tower in Parijs.

Externe links