Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Martintoren, gelegen in Vendôme in de Loir-et-Cher, is het enige overblijfsel van de parochiekerk Saint Martin, herbouwd tussen 1498 en 1588. Deze 50 meter hoge klokkentoren, gebouwd in gotische en renaissancestijl, werd aanvankelijk gebruikt als centraal element in het religieuze gebouw. De kerk, genoemd in de 11e eeuw, werd volledig herbouwd onder de impuls van Maria van Luxemburg uit 1498, met een schip voltooid in 1534 en een transept voltooid rond 1588. De toren herbergde een klok aangeboden in 1410 door Louis de Bourbon en gerestaureerd in 1530 door zijn achterkleinzoon, Charles de Bourbon, hertog van Vendôme.

Tijdens de Franse Revolutie werd de kerk in 1791 verkocht als nationaal eigendom aan M. Chevé, burgemeester van Vendôme, en vervolgens omgezet in een graanhal. De klokkentoren werd in 1792 een gemeentelijke belfort. In de 19e eeuw verslechterde het gebouw: een verdieping toegevoegd in 1826 verzwakte de structuur, waardoor de gedeeltelijke instorting van de kluis in 1854. Ondanks pogingen tot herstel, besloot de gemeente in 1857 om de kerk te vernietigen, met behoud van alleen de toren, nog steeds gebruikt als een belfort vandaag.

De Saint Martin De toren symboliseert de architectonische evolutie tussen gotiek en renaissance, gekenmerkt door prestigieuze donoren zoals de Bourbon Vendôme. Zijn beiaard, die de steden van de dolfijn Charles VII aanriep ("Orléans, Beautency, Vendôme ..."), herinnert aan zijn historische en culturele rol. Een historisch monument in 1913, domineert Place Saint-Martin, een stille getuige van de stedelijke en religieuze transformaties van Vendôme sinds de middeleeuwen.

Externe links