Geschatte bouwperiode Néolithique à Âge du fer (≈ 4100 av. J.-C.)
Brede datering van megalithische structuren.
17 octobre 2000
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 17 octobre 2000 (≈ 2000)
Officiële bescherming van de drie kluizen en omgevingen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De drie kisten, evenals een omtrek van 50 meter straal van het centrum van de megalithische structuren (zaak C6 278, 279 en een deel van de gemeentelijke weg nr. 2): inschrijving bij beschikking van 17 oktober 2000
Oorsprong en geschiedenis
De drie tumuli gewelven van Bois-Saint-Charles, gelegen te Beaufremont in de Vogezen, vormen een opmerkelijk megalithisch ensemble. Deze structuren, gedateerd uit een periode van Neolithicum tot IJzertijd, getuigen van oude begrafenis- en culturele praktijken. Hun aanwezigheid op deze site suggereert een voortdurende menselijke bezetting en ritueel of maatschappelijk belang gedurende enkele millennia, hoewel de precieze details van hun gebruik deels onbekend blijven.
De site werd op 17 oktober 2000 officieel erkend en beschermd door een registratieorder onder de historische monumenten. Deze bescherming omvat niet alleen de drie kisten zelf, maar ook een 50 meter omtrek rond de structuren, inclusief specifieke kadastrale percelen (C6 278, 279) en een deel van de gemeenschappelijke weg nr. 2. De eigendom van de site behoort tot de gemeente Beaufremont, die het behoud en het lokale beheer vergemakkelijkt.
De locatie van de site, hoewel gedocumenteerd in de Merimée database met een nauwkeurigheid beschouwd als "passible" (noot 5/10), blijft bij benadering. De beschikbare GPS-coördinaten laten een schatting van zijn positie toe, maar de precieze locatie blijft onzeker. Er wordt geen informatie verstrekt over de toegankelijkheid van de site voor het publiek, of over aanverwante diensten zoals rondleidingen of toeristische voorzieningen.
Beschikbare bronnen, waaronder het Monumentplatform en interne gegevens, bevestigen het archeologische belang van de site. Echter, ze geven geen aanvullende details over mogelijke opgravingen, ontdekte artefacten, of populaties die deze tumuli opgericht. De regionale context van Lotharingen, gekenmerkt door een rijke prehistorische en protohistorische geschiedenis, biedt een algemeen kader om het belang van deze overblijfselen te begrijpen.