Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Jardin de l'Évêché de Castres, gelegen in de regio Occitanie, is een voormalige pleziertuin van het bisschoppelijk paleis, ontworpen aan het einde van de zeventiende eeuw. Het combineert box borduurwerk vloeren, typisch voor Franse tuinen, en Engels-stijl elementen, zoalshortensia en salie. Zijn tekening wordt toegeschreven aan André Le Nôtre, beroemde landschapsarchitect, hoewel hij waarschijnlijk nooit de site bezocht, werkend vanuit geomorfologische plannen en beschrijvingen.

Het bisschoppelijk paleis, gebouwd tussen 1666 en 1673 door Jules Hardouin-Mansard voor bisschop Michel Tubeuf, werd aanvankelijk omringd door een eerste tuin begrensd door de stadsmuren. Na de vernietiging van de laatste in 1676 werd het land uitgebreid en verbouwd om de huidige tuin te creëren. De bronnen lopen uiteen op de exacte sponsor (Tubeuf, zijn opvolger Augustin de Maupeou, of beide), maar zijn het allemaal eens over de interventie van Le Nôtre.

De tuin, beschreven als "zeer goed" in 1726, heeft veranderingen ondergaan door de eeuwen heen, waaronder de bouw en vernietiging van een muur van behuizing aan het begin van de 19e eeuw. Na een eerste verzoek om bescherming afgewezen in 1892, werd hij uiteindelijk opgenomen in 1992, geclassificeerd als een historisch monument in 1995, en gelabeld "Opmerkelijke Tuin" in 2004. Vandaag de dag behoudt het zijn zes originele bedden, waarvan twee box borduurwerk, en een centrale bekken omringd door verschillende planten.

Het ontwerp van de tuin illustreert het genie van Le Nôtre, met effecten van wetenschappelijke optiek: een steunmuur langs de rivier, kalkbomen die een trapeziumeffect maskeren, en een afgelegen bekken om het perspectief vanuit het paleis te accentueren. De motieven van de bedden, gekerfd om hun reliëf te accentueren, kunnen religieuze symbolen oproepen zoals de bloem van lelies of het Occitaans kruis.

De tuin is sinds de 19e eeuw eigendom van de gemeente en is een van de weinige tuinen in Frankrijk om originele borduurbedden te behouden. De geschiedenis weerspiegelt de evolutie van de landschapssmaak, die zich verplaatst van klassieke geometrische tuinen naar meer natuurlijke invloeden, terwijl het een uitzonderlijke getuigenis blijft van tuinkunst onder Lodewijk XIV.

Externe links